به شخص مقدس پادشاه مانع از اين خواهد شد كه بر بىگناهى ستم كنند و چون من خودم را بىگناه ميدانم اميدوارم محفوظ بمانم . موقعيت خطرناك براى توضيح مطالب لازم استكه مختصرى از حالت حاليه خودم را نگارش دهم تا خوانندگان بدانند من امروز در چه موقع خطرناكى هستم . البته همه ميدانند قبل از حادثه بيست و سيم جمادى الاول از سال هزار و سيصد و بيست و شش [ قمرى ] كه شرح آن به زودى نگاشته خواهد شد من مدير چهار روزنامه بودم « * » و يكى از رؤساى ملت بشمار ميآمدم و عموم بزرگان مملكت از من ملاحظه و مواظبت ميكردند و يك اداره بسيار وسيعى داشتم كه هيچ يك از مديران جرايد ايران چنين ادارهء نداشتند و انصاف مىدهم مسلك من در روزنامه‌نگارى هميشه صلح‌طلبى و ميانه‌روى بوده و بشهادت جرائد اروپا روزنامه نداى وطن ليبرال بوده نه رويسيونر هرگز بىجهت به كسى اذيت نكردم و نسبت بامراء مملكت و وزراء دولت بشناعت چيزى ننوشتم ساحت مقدس پادشاه را منزه از اعتراض ميانگاشتم و بر فرض كه بر بزرگى اعتراض داشتم به زبان خوش مينگاشتم در تمام جرائد محرره منطبعه كه بقلم اين بنده نوشته شده يك كلمه از الفاظ ركيكه يافت نميشود مراعات مذهب را خلاف تكليف خود ميدانستم ولى اقرار ميكنم كه از ظلم ظالمين و خيانتهاى مستبدين هم چشم نميپوشيدم حق را ميگفتم و حقيقت نمىنهفتم ولى با كمال ملايمت و نهايت ادب و اگر ساير هم عصران ما هم به همين مسلك رفتار ميكردند هرگز گرفتار اين حوادث غير مترقبه نميشديم و مملكتى را بباد نميداديم ولى افسوس كه بعضى از آنها مسلك خودشان را هتاكى قرار دادند و چيزها نوشتند كه در هيچ روزنامه از روزنامه‌هاى ممالك آزاد چنين مطالب ديده

--> ( * ) روزنامه‌هاى نداى وطن - كشكول - الجمال . محاكمات