كارگذاران دولت مينمايد . فقط براى اين است كه در گوشه صحرا آسوده بز و ميش خود را بتواند بچراند و احدى بر بزهاى او طمع نتواند كرد ، پس اولا ماليات دولت بمصارف لازمه قشون دولتى برسد ، ثانيا مصارف هيئت دولت كه عبارت است اولا از شخص پادشاه و ثانيا هيئت وزرا و وزارتخانه‌ها و نه اين است كه بضعفاى مملكت اعانه دادن جايز نميباشد ، بلكه در تمام جاهاى عالم رسم است كه براى عموم طبقات عجزه مملكت از جانب دولت با مال ملت ترتيب راحت مقرر شود ، اما هرگز رسم نيست بفلان گردن كلفت مبلغى مواجب بدهند و هم او را بنان مفت خوردن معتاد كنند و هم مملكت را بواسطه اين گونه مردم مفت‌خوار بيكار خراب و مسلوب الشروة كنند و هم منال دولت را از طبقات ضعيفه بگيرند و بطبقات قويه بدهند . بارى اين مبحث خيلى طولانى است و افتخار ميكنم كه احدى تاكنون نتوانسته اين مبحث را مثل بنده بنويسد و مكرر ناصر الملك علاوه از تمجيد تشكر ميكرد و اخيرا هم مهيا شد كه از همان قرار كه بنده نوشته بودم وضع ماليات ايران را علمى و قانونى كند و شروع هم كرد ولى دولت مستعجل شد و هركس طالب باشد ميتواند آن روزنامه‌ها را جمع نموده بخواند « 1 » تا مقدار

--> ( 1 ) مملكت را ميتوان تشبيه نمود و رئيس آن خانه را به پادشاه در صورتى كه بزرگ و آقا و صاحبخانه در تنظيم امور واردات بيتيه‌اش دقت نمايد و مداخل و مخارج را مطابق نكند هميشه مقروض و پريشان است يكى از دانشمندان ( اكنومى دوميستيك ) مىنويسد كه شخص بايد واردات خودش را بر سه قسمت تقسيم نمايد يك ثلث آن را به مصارف بيتيه و مخارج خوراك و پوشاك برساند ثلث ديگر را به مخارج فوق العاده كه پيش‌بينى نشده است و در هرخانه لابدا پيدا مىشود ثلث ديگر را بايد ذخيره نمود كه در موقع حاجت دست تنگى بمصارف لازمه برساند ميزان امور مملكت را هم مىتوان از اين مطلب قياس نمود هيچ مملكتى هميشه در صلح نيست محققا روزى او را جنگى با دشمن خارجى روى خواهد داد چه خواهد كرد سلطان اگر خزانه‌اش تهى باشد مسلما قشون متفرق ميگردند