از آنها گرفت بعد از آنكه از مرض كلا آسوده شدند مهياى مسافرت بفرنگستان شدند و آن مسافرت را هم عين الدوله با نهايت عاملى و كمال اكونومى بانجام رسانيدند و هم از عده ملتزمين ركاب كاست و هم از مخارج آنها و بالاخره مادامى كه در سفر فرنگ بودند اعليحضرت شاه حاليه كه آن روز وليعهد بودند بنيابت سلطنت در پاى تخت متوقف و مصدر و مرجع امور مملكت بودند بعد از مراجعت موكب همايونى در انزلى صدراعظم مورد عنايات خاصه شهريارى واقع شده و باعطاى نشان قدسى ممتاز و بلقب جليل اتابك اعظمى سرافراز گرديده از همان وقت استقلال او خاتمه پذيرفت و در مراجعت بطهران دو سه پارتى از وزراى دربار و عمله خلوت برضد او تكميل يافت كه اغلب از آنها هواخواه اتابك اعظم امين السلطان بودند و از آن تاريخ ببعد به تمام قواى عين الدوله صرف مدافعه و حفظ خودش شد . تبعيد آزاديخواهان وزير دربار حاليه سلطان على خان را با پسرش وزير افخم كه حالا ملقب بامين الملك است از طهران تبعيد كرد و آنها را به يزد فرستاد نير الدوله را كه او هم در ركاب شاه بفرنگ رفته بود روانه نيشابور نمود امين الدوله را به رشت و بعبارة اخرى به لشت نشاه ملك شخصى خودش فرستاد معتمد خاقان و نظام السلطان را چوب زد و باردبيل فرستاد سعد الدوله را كه وزير تجارت بود و مصدر بعضى اقدامات شده بود و بعقيده عين الدوله دشمن سلطنت استبدادى بود و هميشه تجار را بر ضد مسيو نوز واميداشت و از آنها حمايت ميكرد يعنى مانع ميشد از اينكه اداره گمرك بر خلاف تعرفه معروفه از آنها چيزى بگيرد و تعدى نمايد و اساس وزارت تجارت را هم بر مبنى بسيار محكم عالى گذاشته تشكيل چند كمسيون داده و رشوه و جريمه موقوف كرده حتى حقوق فراش و مأمورين را هم خودش ميداد