« حالا مناسب نيست حركت كنند ، ما خودمان هم به همين خيال هستيم و همين كه حركت كرديم او را اجازه ميدهيم كه ملتزم ركاب باشد » بارى چندى به همين حالت بين خوف و رجا ماند اما امين الملك شب و روز براى آوردن او زحمت ميكشيد و مخالفين را متقاعد و همراه مينمود ، حتى آنكه نظام السلطنه وزير ماليه را هم ساكت كرده و بتوسط معين التجار بوشهرى كه با نظام السلطنه ارتباط مخصوص قديمى داشت و بصدراعظم هم اظهار محبت مينمود ميان اين دو نفر التيام داده شد و معين التجار بقم رفت و از طرف نظام السلطنه با با صدراعظم معاهداتى نمود و نظام السلطنه هم داخل در فرقه معاهدين اتابك شد ولى بايد اقرار كنيم كه اتابك مقتول ابدا پاى بست معاهدات خود نشد و با هيچ يك از درباريها مطابق قرار داد راه نرفت . استقراض از روسيه بلى معاهده عمومى را به زودى انجام داد و مقصود اصلى درباريها هم همان بود بعبارة اخرى به مجرد آنكه اتابك بطهران آمد و بر مسند صدارت تكيه كرد دنباله مذاكرات امين الدوله مرحوم را با دولت انگليس امتداد داد و چون ديد استقراضى كه امين الدوله نقشه كشيده بود غير از استقراضى است كه دولت و دربار طالب هستند يعنى اختلاف در مصارف استقراض است كه امين الدوله خيالاتى ديگر در باب آنها داشت اما درباريها پول نقد ميخواهند برادروار تقسيم نمايند نه در خيال بستن سد اهواز هستند نه در قيد احداث خط آهن اين بود كه رشته مذاكرات را با انگليس و فرانسه قطع كرد و محرمانه بتوسط برادر روحانى و شريك و هم خيال خود ارفع الدوله كه آنوقت وزير مختار ايران در روسيه بود با دولت روس مذاكره نمود ارفع الدوله هم با نهايت طرارى اولياء دولت روس را بقبول واداشت و هرقسم شرطى كه روسها كردند پذيرفت و حقيقتا شروط اين