و هرقدر وزرا سختى ميكردند و پوست كلفتى بخرج ميدادند باز بقدرى فحش علنى در مجامع و جرائد به آنها ميدادند كه ناچار از استعفا ميشدند و افسوس كه وكلاى ملت در اوائل امر ميتوانستند جلوگيرى كنند و عمدا نكردند ، تا يكوقتى كه شيرازه انتظام امور مملكت به كلى گسيخته شد و همه وزرا و عقلا از اصلاح آن ماندند و شد آنچه شد . قشون ملى جهت ديگر كه از روز شروع ، انحطاط مجلس را به صورت جبلى به تمام عالميان اعلان ميداد قصه تشكيل « گارد ناسيونال » يا قشون ملى بود و انصافا اين اقدام ملتى ها بقدرى ركيك و مستهجن است كه ابدا نميتوان در سلك تحرير گنجانيد ، بلكه هيچ نويسنده ماهرى از عهده برنميآيد مفاسد اين امر را كماهو بنگارد ، چرا كه باندازه‌اى در اين باب فضاحت و خبط كردند كه تعداد عشرى از اعشار آثار وخيمه آن محتاج است ، بتحرير چندين مجلد كتاب بزرگ و ما خيلى باختصار به بعضى از آثار آن اشعار ميداريم . اولين عيب اين اقدام جاهلانه اين بود كه ، مردم ايران در امورات تمدن عموما و مسئله « گارد ناسيونال » خصوصا تقليد از الفاظ متداوله در اروپا كردند ، بدون آنكه معانى اصلى و مفاهيم واقعى آنها را بفهمند مثلا شنيدند ، در فرنگ سيمه و انجمن هست آنها هم خواستند انجمن داشته باشند و ابدا ملتفت نشدند اجتماع جماعتى ، در محلى به ترتيب خاصى البته بايد از براى يك مقصد مهم معينى باشد كه قبل از وقت تمام اعضائى كه در آن مجمع سمت عضويت دارند بدانند در چه مبحث بايد حرف بزنند ، اين بود كه ما نوشتيم انجمن بايد مسلك داشته باشد نه آنكه لاعن قصد ، به آنجا گرد آمده يكى از آسمان بگويد ديگرى از ريسمان چنان كه انجمنهاى مملكت ما همان حال را داشتند بلكه از انصاف نگذريم