وزارت قوام الدين ابو القاسم ( 1 ) الحمد لله ذى الحكمة البالغة و النعمة السابغة ، و صلوته على نبيه محمد و آله الابرار و اصحابه الاخيار . نفاذ حكم دوستان در طريق مروت ، و فتوت ، زيادت‌تر از حكم پادشاهان جبار است ، و فرق ظاهر است ميان رغبت و رهبت . غرض از اين تسبب آن است كه دوستى عزيز بر من اقتراح كرد كه بر منوال نفثة المصدور ، تأليف وزير شرف الدين انوشروان بن خالد ، قدس الله روحه ، تصنيفى سازم ، و ذكر وزراى اصحاب مناصب كه بعد از اين بوده‌اند ، بر اسماع معاصران خويش عرض كنم ، « شئت ام ابيت » حكم او را امتثال نمودم ، و در اين مختصر شرح كردم نصوص حكايات را چنان كه ديده بودم و شنيده نقل افتاد . توقع از مكارم اخلاق دوستان ، كثرهم الله آن است كه آن را به عين الرضا نگرند ، و اگر بر هفوتى واقف شوند ، از آن تجاوز ( 2 ر ) كنند ، تا به سنت مقابل شود . استاد شرف الدين انوشيروان ، ختم نفثة المصدور ، به حادثهء قوام الدين ابو القاسم ، نور الله ضريحه ، كرد ، بىآنكه وزارت سلطان سنجر را ، و وزارت دوم او را شرحى مشبع داده چون بر تلفيق اين مختصر عزم مصمم شد ؛ ضرورت است احوال قوام الدين در وزارت سلطان سنجر ، و وزارت عراق در كرت دوم