عماد الدين محمد ، برادرزادهء عزيز الدين إله كه به شام دبير ملك صلاح الدين است اصفهانى است ، تختهء كتابت به وى تخت سلطنت شده بود ، و شهاب فضل او ثاقب گشته ، اين قطعه شعر اوست : احبتى لم خاب راجيكم * ما كان ظنى هكذا فيكم تفقد و ناوا عمروا ربعنا * فانما نحن مواليكم لولا هبوبا لنسيم الصبا * يهب احيانا بواديكم حاشاى ان اسلو عن حبكم * ان التسلى شان شانيكم امام ظهير الدين ابو الوفاء شفروه چشم جهان‌بين جهان است . بر تختهء دانش چنان نقشى ششدره‌گشاى كم بينند ، اين قطعه شعر اوست ، شعر : جربت انباء الزمان فلم اجد * الا ذكورا فى الوفاء اناثا كم من اخ ناديته متغوثا * و حسبته فى النائبات غياثا ( 222 ر ) آثرته فى النازلات فمادنى * و آثرته فى النازلات فراثا كبرت اربعة على حكم الهوى * فيهم و طلقت السرور ثلاثا شهاب الدين ابو المفاخر ، علم را چشمهء روان است ، و زمين فضل را كان گوهر و ياقوت . اين دو بيت شعر اوست : فواد على نارا الغرام يجيش * و نفس تسام الصبر و هى تطيش يقولون ان المرء فى كربة النوى * تعيش و لكن سله كيف يعيش فخر الدين قسام در اين عهد فخر دودمان علم بود ، به سؤر كأس