روم و فرنگ و شام و هندوستان و عراقين و تركستان بالتمام جمع شده بودند و مجلس عالى به جهت تزويج شاهزادگان مذكور منعقد شده شيخ شمس الدين محمد جزرى خطبه خواند و مولانا صلاح الدين كلمات ايجاب و قبول گفت . و جواهر و زر بسيار در خور چنان مجلسى نثار شد . و صاحبقران به تخت برآمد و شاهزادگان و نوينان در مقام خود قرار گرفتند و سادات و علما و نوينان و ايلچيان كه از قاف تا قاف عالم آمده بودند ، در سايهء دوازده پاى جاى گرفتند . و امراى تومان و هزاره و اعيان و اشراف ممالك مقدار يك اسب تاختن دور بساورى نشستند . و يساولان بر زين‌هاى مرصع سوار مردم دور را محافظت مىنمودند . و فيلان را تخت‌هاى مرصع بر پشت بسته در محل مناسب بازداشته بودند و نيز جامه‌هاى مرصع به زواجر جواهر با صراحىها و طبق‌هاى سيمين و زرين دوازده پاى ترتيب نهاده بودند و بر قرار هر يك كاسه‌هاى يشم و بلور و مرصع چيده بودند و انواع مشروبات و شراب و عرق و قمر و مثلث و سور مهيا نموده و شاهزادگان و نوينان به رسم و مراسم قوش و قار به تقديم رسانيدند و به وقت سفره انداختن و طعام كشيدن آن قدر طعام به مجلس درآمد كه شرح آن از امكان بيرون است . و جهت عموم خلايق در مواضع لايق خم‌هاى شراب آماده كرده ساقيان جام‌هاى زرين به دست گرفته ايستاده بودند . و حكم ترخانى شده منادى كردند كه كسى را از ارادهء خاطر منع نكنند . و سازنده و گويندهء هفت اقليم آنجا جمع بود و جمعى به طريقهء فرس و عجم و بعضى به رسم عرب و فوجى به يوسون مغول و آيين ختاى به كار خود مشغول بودند . شعر : ز جوش خرمى كاندر جهان بود * زمين را نازها بر آسمان بود و خواجه عبد القادر [ مراغه‌اى ] - كه به واسطهء كمال شهرت از تعريف مستغنى است - در آن مجلس حاضر بود . و شاهزادگان را جامه پوشانيده تاج و كمر مرصع دادند و اقمشهء زربفت پاىانداز مىشد . و ايشان نيز شرايط ايلجاميشى به تقديم رسانيده زر و جواهر به خروار نثار مىشد . و چون شب شد ، چندان چراغ و شمع و مشعل افروخته شد كه از روز چندان فرقى نداشت . و هريك از شاهزادگان به منازل خود تشريف بردند و صداى كوس و كبركه و نقاره به فلك الأفلاك رسيد . روز ديگر صاحبقران به منازل شاهزادگان تشريف برد و آغايان و امرا زر بسيار به رسم شادباش نثار كردند و ايلچيان فرنگ و مصر و هندوستان و دشت قپچاق و تركستان را در آن محل به انعامات بسيار سرافراز نمود . جميع اشراف و اكابر و تمام نوينان و امرا و اعيان سپاه را كه در آن طوى بودند ، به قدر مرتبه خلعت‌هاى گرانمايه دادند . و دو ماه ايام عيش و سور امتداد شد . [ 530 ب ] و مجموع مردم اجازهء مراجعت يافتند و