گريخته بود و در ميان‌دوآب بود ، با جمعيت خود به جيرفت « 1 » ( ؟ ) رفت و عادل خان با چهار فيل و جمعيت خود به او همراه شد . و نصرت خان ، عادل خان را گرفت و اسباب او را به دست آورد . و در ميان‌دوآب هر سپاهى كه بود بر نصرت شاه جمع شد و او با دو هزار سوار به دهلى رفت . اگرچه آن ولايت خراب بود ، شهاب خان از ميوان با ده زنجير فيل و جمعيت خود نزد نصرت شاه آمد و ملك الماس نيز به او ملحق شد و جمعيت خوب نزد نصرت شاه پيدا شده شهاب خان را به دفع اقبال خان به جانب برن « 2 » فرستاد . و در راه جمعى بر شهاب خان شبيخون آوردند و لشكر او متفرق شد و اقبال خان خبردار شده ايلغار كرد و اسباب و فيلان شهاب خان را به‌دست آورد و بار ديگر قوى شد و به جانب دهلى لشكر كشيد و نصرت شاه طاقت نياورده به ميوان گريخت و بار ديگر اقبال خان ، حاكم دهلى شد . و ولايت ميان دوآب به تصرف اقبال خان درآمد . اما ممالك هند را هركس هرجا كه بود ، صاحبى كرد و تمامى گجرات را ظفر خان متصرف شد ؛ و ولايت و توابع ملتان را خضر خان به حكم صاحبقران حاكم شد ؛ و جانب كالپى را محمود خان « 3 » ، پسر ملكزاده فيروز قابض گشت ؛ و از قنّوج تا بهار به تصرف خواجه جهان باقى ماند و سامانه را عاليخان متصرف شد .

--> ( 1 ) . كذا فى المتن . در « م » و « ش » بىنقطه . در منابع هندى دم دست چنين مطلب و مكانى نيامده . ( 2 ) . ق : يزن ؛ م ، ش : يزد . ( 3 ) . تاريخ فرشته ( ج 1 ، ص 159 ) : محمد خان مالك‌زاده فيروز .