شده در خان لاچين ميان مصريان و حلبيان جنگ عظيم شد و در يك روز يلبغا سه مرتبه شكست يافت و برگشت و جنگ كرد . و در مرتبهء سيم به وقتى كه جنگ قايم بود ، جمعى از امراى مصر به يلبغا ملحق شدند و اين معنى موجب شكست مصريان شد . ايتمش به قلعهء شام گريخت و اموال مصريان به دست حلبيان افتاد و يكبارگى قوى شدند و يلبغا به شام آمده در لحظه [ اى ] قلعهء شام را گرفت و نايب شام با ايتمش گرفتار شدند . اين اخبار به مصر رسيده كار ملك ظاهر به اضطرار انجاميد . و امير اينال « 1 » يوسفى كه از امراى بزرگ مصر بود و به وقت ياغى شدن يلبغا ، حكومت حلب به او داده بودند و روانه كرده بودند ، او نيز رفته به يلبغا همره شد . و در اين وقت اين خبر از همهء اخبار بر ملك ظاهر دشوارتر آمد و حكم كرد كه از سوى خليفه در كوچه‌هاى قاهره منادى كردند كه « ملك ظاهر خون و مال مسلمين را محافظت مىكند و ياغيان قصد مسلمانان دارند و هرچند ملك طلب صلح مىكند ، ايشان قبول نمىكنند . اكنون بر همه واجب است كه با ملك اتفاق نموده به جنگ روند . » و اين سخن مردم را معلوم شد كه ديگر كار ملك ظاهر از اين و آن گذشته و هركس فكرى نمود كه به هر حيله [ اى ] كه باشد به يلبغا ناصرى ملحق شود . و سلطان حكم مرمت قلعه نمود و خبر رسيد كه حاكم غزّه و حاكم كرك نيز با يلبغا اتفاق كردند و قلعهء كرك با خزاين به دست يلبغا افتاد . و ملك ظاهر اراده كرده كه ديگر باره لشكرى به جنگ يلبغا فرستد و زر بسيار صرف نمود ، اما ميسر نشد ؛ چه ، هر روز خبرى كه موجب ضعف او بود مىرسيد . تا آنكه خاطر بر آن قرار داد كه قلعه را محكم كند و غلّهء بسيار به قلعه آورد و بعضى دروازه‌ها را مسدود كرده بعضى را باز گذاشت . در اين وقت در مصر طاعون شد و يلبغا ناصرى لشكر خود را در شام سامان نموده و با جمعيّت بسيار متوجه مصر شد . چون هنوز گمان لشكر بسيار در مصر داشت ، آهسته آهسته مىآمد و در هر منزل خبر مىگرفت كه لشكر مصر به كجا رسيده و گمان داشت كه يك بار ديگر جنگ عظيم خواهد شد . اما به خلاف گمان او مصريان از غايت عجز بيرون نتوانستند آمد . تا آنكه جمعى كثير از امراى مصر گريخته نزد او رفتند و او را از عجز ملك ظاهر آگاه كرده و به تعجيل اشارت نمودند . و چون يلبغا ناصرى به مصر نزديك شد ، ملك ظاهر آنچه در خزانه داشت بر سپاهيان بخش كرد و جميع اسباب خود را به مردم داد و مردم بسيار جمع كرده مستعد قتال ناصرى شد

--> ( 1 ) . متن : انبالى