ذكر وقايع سنهء خمس و اربعين و سبعمائه از هجرت [ موافق سال هفتصد و سى و پنجم از رحلت خير البشر « 1 » ] چون امير شيخ ابو اسحاق مستقل شد و مولانا شمس الدين صاين قاضى كه به مهمسازى نزد او رفته بود ، او را بر آن داشت كه لشكر به كرمان كشيد و غافل به قلعهء سيرجان - كه بعد از رفتن قاصد به شيراز پهلوان على « 2 » نامى از قبل امير مبارز كوتوال بود - رسيد ، شيرازيان در حملهء اول شهر را بگرفتند . پهلوان با مخصوصان در قلعهء بالا متحصّن شدند . و عوام به وقت گريختن به قلعه بالا چنان هجوم نمودند كه هزار كس در زير دست و پا هلاك شد . و چون قلعه بالا به غايت مستحكم بود ، از آن گذشته به جانب كرمان روان شد . در بهرامجرد خبر يافتند كه امير مبارز به قصد جنگ آماده شده است . شيخ ابو اسحاق صلاح در صلح ديد . امرا ابراهيم صواب را به جهت اين معامله طلب نموده پيش امير مبارز او را فرستاده ، صلح شد . و ابراهيم صواب با شيخ ابو اسحاق اتفاق نموده بعد از بازگشتن شيخ به شيراز نزد او رفت و وزير شد و بنياد بدنيتى كرد . تا آنكه يكى از اوباشان به تيرى شرّ او را دفع كرد و باز قاضى صاين وزير شد به شركت سيد غياث الدين على يزدى . و با يكديگر مخالفت كرده ، آخر قاضى مغلوب شد و به بهانهء استخراج اموال ولايت هرمز رخصت توجه آن طرف حاصل كرده به سواحل رفت . و ملك اشرف زمستان به قشلاق قراباغ و اران رفت ؛ و كاووس پسر كيقباد كه در حيات پدر حاكم شيروان بود ، نزد او آمده تعظيم تمام يافت ؛ و ملك اشرف در مجلس به جهت او

--> ( 1 ) . ق : عليه و آله التحية من الملك الأكبر . ( 2 ) . مطلع السعدين : پهلوان على داركى .