ذكر وقايع سال ششصد و سيم از رحلت خير البشر « 1 » در تاريخ ابن اثير جزرى مسطور است كه در جمادى الأوّل « 2 » اين سال والى حلب ، ملك ظاهر غازى بن صلاح الدّين بن يوسف بن ايّوب ، به مرض اسهال وفات كرد . چون وى در آن مرض از حيات نااميد شد ، پسر خود را ولىعهد ساخته تدبير امور او را بنابر كوچكسالى به خواجه طغرل ، كه در ميان غلامان او به عقل و صلاح امتياز تمام داشت ، حواله فرمود و او را به « شهاب الدّين » ملقّب گردانيد . آخر الأمر شهاب الدّين آن‌چنان تدبير صايب به كار برد كه ولايت ملك ظاهر را نگاه‌داشت ، بلكه بعضى ولايات ديگر را كه ملك ظاهر ميل گرفتن آن داشت و ميسّر نمىشد ، نيز در حوزهء تصرّف خود درآورد . و با مردمان آن‌چنان سلوك مىكرد كه در آن زمان همهء مردم متّفق اللفظ و المعنى مىگفتند كه از ولات مسلمان هيچ‌كس برابر شهاب الدّين نبود .

--> ( 1 ) . ق : عليه و آله التحية من الملك الاكبر . ( 2 ) . الكامل : جمادى الآخر .