ذكر وقايع سال پانصد و نود و چهارم « 1 » از رحلت خير البشر « 2 » در ماه رجب اين سال پادشاه جهانگير چنگيز خان از فتح بلاد تنگقوت و فرقين بازگرديد و به اردوى خود درآمد ، و در زمستان عنان عزيمت به صوب دفع توقتا بيكى و كوشلوك « 3 » منعطف داشت ، و در راه قراولان لشكر ناگاه بر سر قوم اويرات كه مقدّم ايشان قوتوقه بيكى بود ، رسيدند . آن قوم چون طاقت مقاومت نداشتند در مقام اطاعت و انقياد درآمده ايل شدند و لشكر چنگيز خان را قلاووزى كرده بر سر توقتا بيكى و كوشلوك بردند تا ايشان را در ميان گرفته گله و رمهء آنها را غارت كردند . و توقتا بيكى در جنگ كشته شد و كوشلوك با معدودى گريخته پناه به گور خان برد ، و گور خان او را تعظيم و تكريم پيش آمده دختر خود را به وى داد - و باقى احوال او عن‌قريب مذكور خواهد شد ، ان شاء اللّه تعالى . و از جمله وقايع اين سال آنكه ملك نجم الدّين ايّوب بن العادل بر ولايت اخلاط استيلا يافت و بلبان را به قتل رسانيد . [ 210 ب ] و تفصيل اين مجمل آنكه چون در وقايع سال سابق مذكور شد كه ملك نجم الدّين ايّوب در نواحى اخلاط از بلبان شكست يافته به جانب ولايت خود ميّافارقين رفت ، بنابراين ، در اوايل كس پيش پدر خود فرستاده از وى لشكر طلبيد و بار ديگر جمعيت نموده متوجّه آن ولايت شد . اوّلا قلعهء موش را كه از مشاهير قلاع اخلاط است گرفت . بعد از آن بعضى قلاع ديگر را به تصرّف خود درآورد . چون بلبان بر حقيقت حال اطّلاع يافت ، او نيز لشكرى جمع آورده متوجّه جنگ ملك نجم الدّين ايّوب شد . بعد از تلاقى فريقين و اشتعال نايرهء جدال و قتال نسيم ظفر و نصرت بر

--> ( 1 ) . م : پانصد و نود و پنجم . ( 2 ) . ق : عليه و آله التحية من الملك الاكبر . ( 3 ) . متن : كوسلك .