گردانيدند . و چندان اموال از آن كنيسه به دست آوردند كه محاسب و هم از شمارهء آن عاجز بود . و چون ولايت روم به دست فرنگان آمد ، هرسه پادشاه از جهت قسطنطنيه قرعه انداختند كه به نام هركه بيايد قسطنطنيه از آن او باشد . اتّفاقا سه بار قرعه به نام كنت افلند آمده ، بنابراين ، قسطنطنيه را بر وى مسلّم داشته باقى ولايات را با يكديگر قسمت نمودند . روميان را غير از آن طرف خليج ، يعنى درياى قسطنطنيه ، جاى ديگر نماند . و بر آن ولايت يكى از ملوك روم ، كه او را شكرى « 1 » گفتندى مستولى شده بود . و در همين سال بعد از گرفتن قسطنطنيه متوجّه بلاد شام شده بلدهء عكا را محاصره نمودند ، و حوالى و نواحى آن بسى بلاد اهل اسلام را به تاخت و تاراج خراب كردند . از جانب اهل اسلام ملك عادل ، برادر صلاح الدّين با لشكرى جرّار متوجّه حرب و كارزار كفّار شده ميانهء ايشان محاربات بسيار روى نمود . آخر الأمر ، به مصالحهء يكديگر ، به اين طريق كه بعضى ولايات كنار دريا را ملك عادل به ايشان تسليم نمود ، از هم جدا شدند . « 2 » و از جمله وقايع اين سال آنكه ميانهء نور الدّين ، صاحب موصل و قطب الدّين محمّد بن عماد الدّين زنگى ، صاحب سنجار ، جنگ واقع شد ، و [ ملك ] اشرف [ موسى ] ، پسر ملك عادل ، صاحب حرّان ، در مقام امداد قطب الدّين محمّد شد . آخر الأمر ، مهمّ ميانهء ايشان به صلح انجاميد و خواهر نور الدّين اتابكيّه ، بنت عزّ الدّين مسعود بن مودود بن زنگى ، را در سلك ازدواج اشرف بن عادل درآوردند . و از جمله وقايع اين سال آنكه يكى از تجّار يمن ، كه او را محمود بن محمّد حميرى گفتندى ، بر بعضى از بلاد حضرموت ( از جمله مرباط و ظفّار ) غالب شد و مدّت نوزده سال در آن بلاد به استيلاء تمام حكومت نمود . « 3 » و هم در اين سال ملك ركن الدّين بن قلج ارسلان ، صاحب اكثر بلاد روم ، ما بين ملطيه و انطاكيه وفات يافت . او در شجاعت از ابناى زمان خود امتياز تمام داشت . او اعتقاد به حكما داشت ، لهذا در ولايت او فلاسفه را اعتبار و وقع تمامى بود و جمعى كثير از فضلا و فلاسفه در ملازمت وى مىبودند و رعايت‌ها مىيافتند . فوت [ ركن الدّين بن ] قلج ارسلان را چنين آورده‌اند كه وى قبل از آنكه فوت شود ، به اندك زمان برادر خود را در انگوريه ( آنكاراى

--> ( 1 ) . الكامل : لكشرى . ( 2 ) . بنابه گزارش ابن اثير ، ملك صالح جهت رسيدن به صلح علاوه‌بر اينكه « دمشق و توابع آن و هرچه از سرزمين شام در دست داشت به فرنگيان واگذاشت » از دريافت نيمى از درآمد صيدا و رمله نيز چشم‌پوشى كرد . ( 3 ) . همو بود كه در سال 619 هجرى دو شهر مرباط و ظفّار را خراب كرد و به جاى آن دو ، در كنار دريا ، شهر جديدى بنا كرد كه آن را احمديه گويند . - ابن اثير .