گذاشت كه محاصره داشته باشند و به‌هيچ‌وجهى به‌غير از گرفتن بعلبك از آنجا برنخيزند . و چون ايّام محاصره دور و دراز كشيد ، شمس الدّين مضطرب شده كس پيش صلاح الدّين فرستاد كه « من را به عوض بعلبك جاى ديگر بده تا من اين را به تورانشاه بدهم . » صلاح الدّين خوشحال شده ، او را به عوض بعلبك جاى ديگر داد و تورانشاه بعلبك را متصرّف شد . و هم در ماه ربيع الأوّل اين سال جمعى كثير از فرنگان بر سر مدينهء حمات آمده سواد آن شهر را نهب و غارت كردند و اسير بسيار گرفته مىخواستند كه بازگردند كه جمعى از سپاه صلاح الدّين كه در حمات مىبودند با يكديگر كشته شدن را قرار داده بيرون آمده سر راه بر فرنگان گرفتند . و با آنكه مسلمانان بالنسبه به فرنگان حكم نمك در آرد داشتند ، باوجود آن ، آن‌چنان ثبات‌قدم ورزيدند كه فرنگان طاقت مقاومت ايشان نياورده روى به گريز نهادند . و سپاه [ 141 الف ] ايشان را تعاقب نموده اكثر را به قتل رسانيدند و جمعى كثير را زنده گرفته با سرهاى مقتولان عنان به صوب اردوى صلاح الدّين - كه در آن‌وقت در ظاهر حمص بود - منعطف داشتند . صلاح الدّين آن جماعت را نوازش فرمود . و از شعراى عرب ، ابو الفوارس سعد بن محمّد بن سعد كه به حيص‌بيص ملقّب بود . در اين سال وفات يافت . او از مدح خلفا و سلاطين فوايد دنياوى داشت و مرتبهء او بسيار بلند بود . و هم در اين سال از مشاهير اهل حديث ، شهدة بنت احمد بن عمر بن ابرى كه حديث را بر سرّاج و طرّاد و غير ايشان گذرانيده و اسناد عالى داشت ، بنابراين خلايق از اطراف و اكناف عالم پيش او براى استماع حديث مىآمدند و عمر او از صد متجاوز بود ، فوت شد .