ذكر وقايع سال پانصد و شصتم از رحلت خير البشر « 1 » در دهم ماه شوّال اين سال ميانهء سيف الدّين غازى و صلاح الدّين به قصد محاربه ملاقات واقع شد . اتفاقا به‌واسطهء بىتدبيرى امير الجيوش ، يعنى سپهسالار ، سيف الدّين غازى جنگ ناكرده روى به گريز نهاد و آن‌چنان گريختند كه در حلب نيز توقف ناكرده از آب فرات عبور نمودند و به موصل رفتند . و تفصيل اين مجمل آنكه چون در سال سابق برادر سيف الدّين غازى ، عزّ الدّين مسعود از صلاح الدّين شكست خورده بازگشته بود ، امسال سيف الدّين سپاه فراوان جمع آورده متوجّه جنگ صلاح الدّين شد و در ماه ربيع الأوّل اين سال از موصل به نصيبين درآمده زمستان را در آنجا گذرانيد . و چون زمستان گذشت آزوقهء سپاه به آخر رسيد . مردم پريشان شده شروع در بازگشتن به جانب منازل خود كردند و خدّام سيف الدّين از آن حال غافل . تا آنكه با او شش‌هزار و پانصد سوار ماند . و چون با صلاح الدّين نيز در شام لشكر نمانده بود - چه ، او نيز اكثر سپاه خود را به مصر فرستاده بود - سيف الدّين غازى با آن لشكر روى به حلب نهاد ، تا آنكه به يك منزلى حلب به موضعى كه به تل سلطان اشتهار دارد رسيد ، در آنجا فرود آمد . و نماز عصرى بود كه صلاح الدّين كوفته و مانده از راه دور به آنجا رسيد و سپاه او هريكى به جايى افتادند . در اين وقت جاسوس سيف الدّين خبر آورد كه « سپاهيان صلاح الدّين آن‌چنان كوفته و [ در ] مانده افتادند كه هيچ‌كدام قدرت حركت ندارند چه جاى حرب ! مناسب آن است كه همين لحظه بر سر ايشان رفته تمامى ايشان را دستگير بايد نمود . »

--> ( 1 ) . ق : عليه و آله التحية من الملك الاكبر . ابن اثير تمامى وقايع اين سال را در حوادث سال 571 ه . ق . آورده است .