ذكر وقايع سال پانصد و پنجاه و پنجم از رحلت خير البشر « 1 » از جمله وقايع اين سال آنكه چون اسد الدّين شيركوه ولايت مصر را گرفت ، فرنگان ساحل شام و بيت المقدّس بر خود انديشيده ، كس به صقليه و اندلس و جميع ولايات خود فرستاده اعلام نمودند كه « جمعى از تركان اهل اسلام بر ولايت اسلام استيلا يافته‌اند ، كه ما را طاقت مقاومت ايشان نيست و همانا اگر مدد لايق به ما نرسد ، اين ولايات بالكلّيه از دست ما بيرون رود . » حكّام فرنگ از غيرت دينى كه دارند چندان سپاه و زر به امداد ايشان فرستادند كه فوق آن متصوّر نبود . در اين اثنا ، اسد الدّين شيركوه نيز فوت شد . فرنگان اين معنى را غنيمت دانسته با سپاه فراوان متوجّه شهر دمياط كه از شهرهاى نامى مصر است ، « 2 » شده آن را محاصره نمودند . ملك صلاح الدّين در مقام تدبير شده پياپى سپاه به دفع ايشان فرستاد و در اين حادثه در مدّت پنجاه روز كه فرنگان دمياط را محاصره داشتند ، خليفه العاضد لدين اللّه علوى مبلغ هزار هزار دينار بر سپاه غير از سلاح و خلعت‌ها قسمت كرد . و صلاح الدّين در اين واقعه كس نزد ملك نور الدّين فرستاده اعلام نمود كه « در اين حادثه غير از امداد ايشان خلاصى ممكن نيست ؛ چه ، اگر من خود از مصر به دفع فرنگان متوجّه شوم ، مصريان زن و فرزند [ ان ] ما را اسير كرده از عقب من درمىآيند و از پيش فرنگان با اين كثرت و شوكت ، كه هرگز الى يومنا هذا فرنگان به اين كثرت و استعداد به اين حدود نيامده بود . و اگر من خودم نروم ، ايشان دمياط را مىگيرند و آن‌چنان قوّت به‌هم مىرسانند كه بودن ما در اين ديار مشكل مىشود . »

--> ( 1 ) . ق : عليه و آله التحية من الملك الاكبر . ( 2 ) . اين شهر در مصر سفلى ، بر شاخهء شرقى نيل ، نزديك مصبّ آن است . دمياط كليد مصر بود و در جنگهاى صليبى در اواخر دولت فاطميان و در عهد ايوبيان نقش مهمى داشت .