و از تاريخ ابن اثير چنين ظاهر مىشود كه غزان باز در اين سال سلطان سنجر را برداشته به نيشابور آمده شروع به نهب و غارت آن شهر نمودند و خلقى بسيار در نيشابور از دست ناپاكان به قتل رسيدند و سلطان سنجر پيش ايشان آن‌چنان گرفتار بود كه وقتى سوار مىشد هيچ‌كس با او نبود كه سلاح او را بردارد . سلاح را او ، در ميان ، خود مىبست و سوار مىشد . و اكثر آن بود كه طعامى كه پيش او مىآوردند سلطان پاره‌اى از آن طعام نگاه‌مىداشت ، به واسطهء آنكه شايد كه در وقتى كه باز سلطان را ميل به طعام شود ميّسر نباشد . و اكثر اوقات همچنين بود كه سلطان نهايت ميل به طعام داشت و آن بدبختان حيوان‌صفت براى ايشان نمىآوردند . و در اين سال از مشاهير علما كه در علم و ادب سرآمد روزگار خود بود ، ابو الفضل محمّد بن ناصر بن على بغدادى در بغداد وفات يافت . وى اوّلا شافعى مذهب بود ، بعد از آن حنبلى شد ، و در آن مذهب بسيار تعصّب مىورزيد . و ولايت او در ماه شعبان سنه سبع و ستين و اربعمائه [ - 467 ] بود . وفاتش نيز در ماه شعبان اين سال روى نمود . و در ماه ذيحجهء اين سال در عراق و نواحى آن زلزله‌اى عظيم شد كه خلقى بسيار در آن زلزله هلاك شدند .