ذكر وقايع سال چهار صد و سىام از رحلت خير البشر در الكامل التّاريخ مسطور است كه احمد بن طاهر ، وزير ابراهيم ينال سلجوقى كه مدّتى مديد بود كه قلعهء بيرانشاه « 1 » را محاصره داشت ، در اين سال در لشكر او آنچنان وبايى پيدا شد كه اكثر ايشان هلاك شدند . بنابراين ، مضطر شده پيش ابراهيم كس فرستاده معروض داشت كه : به واسطهء شدّت ناخوشى كه از كثرت عفونات اردو حادث شده ، از سپاه ما جمعى قليل ، كه ايشان منتظر و مستعدّ وبااند ، مانده‌اند و كار به جايى رسيده كه از خوف دشمن مراجعت نيز نمىتوانيم كرد . التماس آنكه جمعى تازه‌زور را به امداد ما فرستد كه شايد به قوّت ايشان از اين مهلكه خلاص توانيم يافت . ابراهيم ينال فى الحال لشكرى آراسته به امداد احمد بن طاهر فرستاده حكم فرمود كه ايشان از آنجا كوچ نموده به جانب ماهيدشت آيند . و چون احمد از حوالى قلعه برخاست ، اهالى قلعه بيرون آمده لشكرگاه را پاك ساختند و عفوناتى كه جمع شده بود همه را به آتش سوختند تا هواى آن موضع فى الجمله اصلاح يافت . و چون مهلهل شنيد كه عساكر سلجوقيّه از محاصرهء قلعهء بيرانشاه برخاستند ، فى الحال يكى از پسران خود را فرستاد كه شهرزور را متصرّف شده جمعى از معتمدان را به حفظ قلاع آنجا تعيين نمايد . چون پسر مهلهل به شهرزور درآمد و مردم خود را در اطراف آن ولايت متفرّق ساخت ، جماعتى از تركمانان سلجوقيّه ، كه در سيروان مىبودند ، از ترس او سيروان را گذاشته به جانب عراق رفتند . و در اين سال ، جمعى كثير از ديالمهء بغداد تسخير حلوان را وجههء همّت خود ساخته به آن ولايت درآمدند . مستحفظان ابراهيم ، قلعهء حلوان را ضبط نموده در مقام ممانعت و مدافعت

--> ( 1 ) . الكامل : تيرانشاه .