زحل در برج حوت نيست . اگر همانا زحل نيز در برج حوت مىبود بعينه مثل طوفان نوح حادث مىشد . امّا الحال گمان من آن است كه در شهر يا در صحرايى ، جمع كثيرى از جميع بلاد مشرق و مغرب جمع شوند و همه به سيلاب غرق گردند . چون خليفه اين كلمه از ابن عيسون منجّم استماع نمود ، بسيار از جهت خرابى بغداد انديشناك شد ؛ چه ، در بغداد از جميع بلاد مشرق و مغرب خلقى بسيار جمع شده بودند . بنابراين ، در استحكام طرق آب داد مبالغه داد و هرجا كه خوف زيادتى آب بود مستحكم ساختند . اتّفاقا ، در خلال اين احوال خبر رسيد كه حاجّ مكّه در وقت مراجعت در وادى مناقب فرود آمده بودند كه به يك ناگاه سيلى عظيم آمده همهء ايشان را هلاك گردانيد ، الّا طايفهء قليلى كه در بلندى كوه جاى گرفته بودند . خليفه از استماع اين خبر ابن عيسون منجّم را خلعت فاخره داده بسيار تحسين نمود . و هم در اين سال ، بنى خفاجه لشكرى آراسته بر سر ولايت سيف الدّوله رفتند . چون سيف الدّوله بر اين حال اطلاع يافت ابن عمّ خود قريش بن بدران را به دفع ايشان نامزد فرمود . بعد از تلاقى فريقين ، بنى خفاجه غلبه كرده قريش بن بدران را اسير گرفتند . امّا باز او را رها كرده متوجّه مشهد امام حسين ، عليه السّلام ، شدند و در آن بقعهء طيّبه بسى به فساد و منكر قيام نمودند . سيف الدّوله بار ديگر لشكرى انبوه به دفع ايشان نامزد فرمود . اين نوبت سپاه سيف الدّوله ايشان را تعاقب نموده در همان مشهد امام حسين اكثر ايشان را به قتل رسانيدند ؛ حتّى جمعى كه در ضريح آن حضرت پناه برده بودند ، ايشان را در اندرون آن بقعه قتل كردند . و يكى از بنى خفاجه با اسبش سواران از آن بلده خود را بيرون انداخته به سلامت خود و اسبش بيرون رفت . و از جمله وقايع اين سال آنكه از اعيانى كه در اين سال وفات يافتند يكى عبد اللّه بن ابراهيم بن عبد اللّه خبرى بود ، و خبر يكى از بلاد فارس است ، و وى در فقه و حديث تلميذ شيخ ابو اسحاق شيرازى بود و در علم فرايض مهارت تمام داشت و در آن علم او مصنّفات عجيبه دارد و هميشه كتابت مصحف جهت تحصيل قوت خود مىكرد . فوت او اينچنين بود كه روزى در اثناى كتابت قرآن قلم از دست بگذاشت و پشت بر ديوار نهاده و گفت : و اللّه اگر موت اين است ، بسيار خوش‌آينده است . بعد از اين كلمه ، به حرفى ديگر تكلّم نانموده داعى حقّ را اجابت نمود . و هم در اين سال ، از اعيان علما منصور بن محمّد التميمى المروزى أبو المظفّر السمعانى داعى حقّ را اجابت كرده به عالم آخرت شتافت . در طبقات شافعيّه مسطور است كه أبو المظفّر سمعانى اوّلا حنفىمذهب بود و در مدينهء طيّبه از آن مذهب به مذهب شافعى انتقال نمود . در