مشخّص شد كه باعث اين همه فتنه و آشوب ذكروية بن مهرويه است كه در ميانهء قوم خود نشسته و هر لحظه جماعتى را به اطراف و جوانب مىفرستد ، بىخبر جماعتى را به گرفتن او فرستاد . ذكرويه از اين معنى خبر يافته مختفى گشت . گويند قبل از اين ، در خانهء خود چاهى كنده بود و بر سر آن چاه تنور نان‌پزى تعبيه كرده بود كه هرگاه او را كار مشكلى پيش آمدى در آن چاه رفتى و بالاى آن چاه زنى آن تنور را گرم كرده نان پختى . و در اين وقت ، چون لشكر خليفه به خانهء او درآمدند در آن چاه مختفى شد و هيچ‌كس راه به او نيافت . امّا بعد از آن بيرون آمده با لشكر خليفه جنگ كرد و ايشان را مغلوب ساخته غنايم بسيار به دست آورد . كار او قوّت گرفت و خلقى بسيار به متابعت او درآمدند . و آخر كار او عن قريب مذكور خواهد شد . ان شاء اللّه تعالى . و در اين سال ، روميان نواحى حلب را غارت كردند و اموال بسيار بردند و اسماعيل سامانى در اين سال بسيارى از بلاد اتراك را فتح نمود .