ذكر وقايع سال دويست و پنجم از رحلت خير البشر و در سال دويست و پنجم از رحلت پيغمبر ، عليه و آله التّحيّة من الملك الأكبر ، مأمون [ 188 الف ] خود متوجّه غزو بلاد روم شد و بر بغداد برادر طاهر ذو اليمينين ، اسحاق بن [ ابراهيم بن ] « 1 » مصعب ، را خليفهء خود گذاشت . چون به تكريت رسيد امام محمّد جواد كه از مدينهء طيّبه مىآمد ، به او رسيد و مأمون آنجا دختر خود امّ الفضل را كه در عقد او بود ، به او سپرد . آن حضرت از آنجا رخصت مراجعت گرفته با اهل و عيال خود به جانب مدينه مراجعت فرمود « 2 » . و هنوز مأمون به موصل نرسيده بود كه برادرش ابو اسحاق بن الرّشيد ، كه به مصر رفته بود ، با لشكرى عظيم به وى رسيد و به اتّفاق متوجّه روم شدند تا به شهر طرسوس رسيدند و بسيارى از قلاع و بلاد روم فتح نموده در همين سال بازگشته به دمشق آمد و در آنجا رحل اقامت انداخته فرمود تا در دامنهء كوه قاسيون ديرى بنا كنند و آن را الحال « دير قران » گويند .

--> ( 1 ) . به قياس تاريخ طبرى و الكامل اضافه شد . ( 2 ) . زمان ملاقات امام جواد ( ع ) با مأمون ماه صفر بود . امام ( ع ) از اين تاريخ تا مراسم حجّ در خانهء احمد بن يوسف كه بر كنار دجله است و آنجا ببود و چون ايام حجّ رسيد با كسان و عيال خويش روان شد تا به مكّه رسيد ، آنگاه به منزل خويش رفت در مدينه و آنجا ببود ؛ - طبرى ، ترجمهء تاريخ طبرى ، ج 13 ، ص 5743 .