ذكر وقايع سال دويست و پنجاه و هشتم از رحلت خير البشر و در محرّم سال دويست و پنجاه و هشتم از رحلت ، جعفر بن ابراهيم كه ملقّب به « سجّان » بود « 1 » و از كبار امراى صاحب زنج بود ، از موفّق امان طلبيد . موفّق بسيار خوشحال گشت و او را رعايت بسيار كرد . القصّه ، روز ديگر از آمدن سجّان جماعتى كثير از امراى او امان خواسته به ملازمت موفّق درآمدند و موفّق به توفيق الهى همان لشكر او را پيش كرده بر شهر مختاره هجوم آوردند و آنچنان جنگ درگرفت كه در هيچ قرنى به سختى آن جنگ نشان نداده‌اند . امّا بعد از اندك فرصتى لشكر موفّق غلبه كرده به شهر درآمدند و حصار اوّل را گرفتند . بر حصار دويّم زنگيان جنگ بسيار كردند ، امّا فايده نداد . لشكر موفّق دلير و مردانه پيش مىرفت تا آنكه حصار دويّم را نيز گرفتند . در اين اثنا ، خبر به موفّق دادند كه جمعى كشتيبانان كه دائما جهت صاحب زنج آذوقه مىآوردند الحال كشتيها پر از آذوقه در پشت شهر كه به جانب آب است ، رسيده « 2 » . موفّق فى الفور جماعتى را فرستاد تا آن كشتيهاى آذوقه را از كشتيبانان گرفتند و ملاحان را گردن زدند و اسباب را به موفّقيّه كشيدند . از اين جهت زنگيان بسيار مضطرب و پريشان شدند . سردار اين جماعت كه آذوقه به صاحب زنج مىرسانيد ، بهبود بن عبد الوهاب ، كه از بدهاى عالم بود به دست آمد و به قتل رسيد « 3 » . چون خبر قتل بهبود به صاحب زنج رسيد متأثر گشت و

--> ( 1 ) . سجّان در تاريخ طبرى به معنى « زندانبان » آمده است . ( 2 ) . بنا به تصريح ابن خلدون اعراب بنى تميم براى سياهان آذوقه مىبردند ؛ - العبر ، ج 2 ، ص 503 . ( 3 ) . در باب مهارتهاى بهبود در جنگ و حيله‌اش بر عليه موفّق ؛ - منبع پيشين .