قاضى احمد تتوى / آصف خان قزوينى

1415

تاريخ الفي ( فارسى )

ذكر وقايع سال صد و هفتاد و هفتم از رحلت خير البشر « 1 » و از جمله وقايع سال صد و هفتاد و هفتم از رحلت پيغمبر ، عليه و آله التّحيّة من الملك الأكبر ، اهل روم ، اغطشه « 2 » ملكهء خود را از سلطنت عزل نموده و نقفور « 3 » را به سلطنت قرار دادند . نقفور در اوّل حال نقض عهد و پيمانى كه قبل از وى ميانهء هارون الرّشيد و اغطشه ، ملكهء روم ، استحكام يافته بود كرده و منع ارسال مبلغى كه هر سال به رسم پيشكش اغطشه ملكه به دار الخلافهء هارون مىفرستاد نمود و به اين اكتفا نكرده مكتوبى به هارون نوشت مضمون آن اين‌كه : از نقفور ملك روم به سوى [ 179 ب ] هارون ملك عرب . امّا بعد ، پس بدرستى كه ملك روم كه قبل از اين ، تو را در عرصهء عالم به جاى سوار قرار داده بود و خود را در مقام پياده بازداشته ، هر سال چندين اموال خود را كه سزاوار آن بود كه تو اضعاف مضاعف آن را جهت او مىفرستاده باشى ، مىفرستاد . ليكن اين نوع امور از ضعف زنان و حمق ايشان دور نيست . الحال چون تو كتابت مرا بخوانى بايد كه در ساعت آنچه در اين مدّت از اموال ملكه گرفته بودى با تحف لايقه باز فرستى تا از صولت قهر ما خلاصى يا بى ، و الّا مستعد جنگ باش ، و السّلام » . چون هارون بر مضمون مكتوب اطلاع يافت چنان غضب بر وى استيلا يافت كه هيچ احدى را ياراى نگاه كردن سوى او نبود . پس دوات و قلم را طلبيده در پشت آن مكتوب به

--> ( 1 ) . متن ، پيغمبر ، عليه و آله التّحيّة من الملك الأكبر . - و . ( 2 ) . الكامل : رينى ( Renne ، با تلفظ فارسى « رن » ، در زبان فرانسه به معناى « ملكه » است . - و . ) ( 3 ) . ش ، ق : تعفور ؛ م : نعفور . به قياس الكامل تصحيح شد . بنا به ادعاى روميان ، وى از نسل جفنة بن غسّان ، سلسله‌اى از اعراب كه در سوريه سلطنت مىكردند ، بود .