ذكر وقايع سال صد و چهل و چهارم از رحلت خير البشر در اين سال ، منصور به بلاد شام درآمد و به زيارت بيت المقدّس رفت . قصد آن داشت كه تا به افريقيه رفته مهمّ خوارج أباضيه را فيصل دهد . آخر الأمر ، رأيش بر آن قرار گرفت كه يزيد بن حاتم « 1 » را جهت آن مهمّ بايد فرستاد . بنابراين ، يزيد بن حاتم را والى بلاد مغرب گردانيده با پنجاه هزار سوار جرّار به آن صوب فرستاد و مبلغ شصت هزار درم به يزيد بن حاتم داد تا بر لشكر قسمت كند . و در اين سال ، زفر بن بن عاصم اطلالى به غزوهء روم رفت . و امير حاجّ در اين سال محمّد بن ابراهيم بود . و در بعضى تواريخ قتل ابو ايّوب موريانى با برادرش خالد و چهار پسر آن را نيز از جمله وقايع اين سال مىدانند . و ابو اسحاق مدنى كه مشهور به اشعب « 2 » طمّاع است نيز در اين سال وفات يافت . اشعب مولى زادهء ابن زبير و خال واقدى است . او مردى مزّاح و طمّاع بود ؛ چنانچه روزى از وى پرسيدند كه : طمع تو چه قدر است ؟ گفت : و اللّه هر عروسى را كه به شوهر مىدهند من به اميد آنكه غلط كرده به خانهء من رسانند خانهء خود را جاروب مىكنم و جامهء پاك مىپوشم و منتظر مىباشم . روزى اشعب طمّاع مىگذشت ، ديد مردى نشسته از ليف خرما طبقى ، چنانچه در عربستان متعارف است ، راست مىكند . گفت : اى عزيز ، ملتمس آنكه اين طبق را فراخ‌تر كنى ؛ شايد روزى در اين طبق جهت من چيزى بفرستند . مروى است كه از اشعب طمّاع پرسيدند : هيچ حديثى از پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و آله ، نقل

--> ( 1 ) . هر سه نسخه : حازم . وى يزيد بن حاتم بن قبيصة بن مهلّب بن ابى صفره است ؛ - منبع پيشين . ( 2 ) . هر سه نسخه : اشعث . وى اشعث بن جبير معروف به « اشعب طمّاع » است . وى قبل از اينكه غلام عبد اللّه بن زبير باشد ، مدتها غلام عثمان بن عفّان بود . اخبار و حكايات مربوط به طمع وى بسيار و در كتب ادب و تاريخ متفرّق است .