ذكر وقايع سال صد و سى و نهم از رحلت خير البشر در اين سال ، عباس بن محمّد ، حسن بن قحطبه و محمّد بن الأشعث به غزوهء بلاد روم رفتند و غنايم بسيار يافتند . و در اين سال ، منصور عمّ خود ، عبد الصّمد بن على ، را از ايالت مكّه عزل نموده حكومت آن بلده را به محمد بن ابراهيم بن محمّد بن على ارزانى داشت . و از اعيان جماعتى كه در اين سال فوت شدند زكرّيا بن أبى زايده ، كهمش بن الحسن ، مثنّى بن صباح و عيسى بن ثقفى است كه استاد سيبويه نحوى بود . و در تاريخ امام يافعى مسطور است كه عيسى بن عمر ثقفى در علم نحو كتابى موسوم به جامع تأليف كرده و سيبويه همان كتاب را تحشيه كرده بعد از فوت ابو عمر عيسى آن تحشيه را جزو آن كتاب ساخته به خود نسبت كرد و الحال كتاب سيبويه در نحو كه مشهور است همان كتاب است . و در اين سال ، از اعيان علما ، مقاتل سليمان ازدى خراسانى « 1 » ، كه از كبار مفسّران بود ، وفات يافت . و از امام شافعى نقل مىكنند كه مىگفت : مردم در فقه عيال ابو حنيفهء كوفىاند ، و در تفسير عيال مقاتل بن سليمان ، و در نحو عيال كسايى و در شعر [ 170 ب ] از آن زهير بن سليمان « 2 » ، و در مغازى از آن علىّ بن اسحاق .

--> ( 1 ) . مقاتل بن سليمان بن بشير خراسانى مروزى مكنّى به ابو الحسن از محدثين و قرّا و به مذهب زيديّه است و دعايى به نام او در كتب ادعيه آمده است ؛ - لغتنامه دهخدا . ( 2 ) . ابن أبى سلمى ( وفات 631 ه ) شاعر دورهء جاهليت و از اصحاب معلّقات . وى يكى از سه شاعر متقدّم عرب است و آن دو ديگر امرؤ القيس و نابغهء ذبيايىاند . زهير به تهذيب و تنقيح اشعار خود اهتمام داشت تا آنجا كه قصايد وى به « حوليات » معروف گرديده است ؛ - معجم المطبوعات .