ذكر وقايع سال صد و بيستم از رحلت خير البشر در اين سال قحطبة بن شبيب طائى از نزد امام ابراهيم به خراسان آمد و از براى ابو مسلم لوائى كه آن جناب فرستاده بود رسانيد . ابو مسلم او را امير الجيوش ساخته با لشكرى تمام و امراى عظام مثل عبد الملك بن مرثد ، خالد بن برمك ، و عثمان بن نهنك به جانب طوس « 1 » فرستاد كه با اتباع جديع كرمانى و نصر سيار كه در آن ولايت جمع گشته بودند محاربه نمايند و گفت : چون مهم از خاطر ايشان فارغ شود بايد در تسخير مملكت جرجان و ساير ولايات مروانيان سعى بليغ نموده مستخلص سازى . قحطبه به موجب فرموده روى به طوس نهاد . چون نزديك به مخالفان رسيد اولا ايشان را به كتاب خداى تعالى و سنّت پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و آله ، و به بيعت امام دعوت نمود . آن جماعت به سخن او التفات نكرده بيرون آمده شروع در جنگ كردند . آخر الامر بعد از آنكه خلقى بسيار از ايشان در معرض فنا آمدند ، بقيّة السّيف در طس متحصّن شدند . قحطبه از روى قهر و غلبه آن شهر را فتح نمود آن جماعت را به ياران خود رسانيده از آن‌جا [ عنان ] به جانب جرجان منعطف گردانيد . چون به آن حدود رسيد اهالى آن ديار را نيز اوّلا به كلمات نصيحت‌آميز دعوت نمود . چون ايشان سخن او را نمىشنيدند ناچار درصدد جنگ درآمدند . از آن‌جانب نيز بنانة بن حنظله با لشكرى عظيم و هيبتى بيرون آمده در برابر قحطبه فرود آمد . چون اهل خراسان مخالفان را بدان هيبت ديدند بسيار وهم و هراس بر ايشان غالب گشت . حسن بن قحطبه شبيخون بر سر ايشان برده امير ميمنه را با هفتاد تن به قتل رسانيد . چون قحطبه

--> ( 1 ) . والى طوس ، تميم بن نصر بن سيار بود .