ذكر وقايع سال صد و هشتم از رحلت خير البشر در اين سال ابو محمّد حبيب بن عيسى العجمى ، كه از اهل فارس بود و در بصره مساكن بود ، وفات يافت . وى را روز ترويه در بصره مىديدند و روز عرفه در عرفات . و هم در اين سال حبيب بن سالم الراعى ، كه از تربيت يافتگان سلمان فارسى بود ، وفات يافت . او در كنارهء فرات نشستى و از مردم كناره گرفتى . يكى از مشايخ گويد كه : روزى بر وى گذشتم ، او در نماز بود و گرگ گوسفندان او را مىچرانيد . گفتم اين پير را زيارت كنم كه عجب حالتى از وى مشاهده مىافتد . پس توقّف كردم تا از نماز فارغ شد . بر وى سلام كرد ، گفت : اى پسر به چه كار آمدى ؟ گفتم : به زيارت . گفت : جزاك اللّه خيرا . گفتم : اى شيخ ، گرگ را با ميش موافق مىبينم . گفت : از آنكه راعى ميش با حقّ موافق است . اين بگفت و كاسهء چوبينى كه در زير سنگ داشت دو چشمه از آن بگشاد : يكى شير و ديگرى عسل . گفتم : اى شيخ اين درجه از چه يافتى ؟ گفت : به متابعت مصطفى ، صلّى اللّه عليه و آله . بعد از آن گفت : اى پسر قوم موسى با آنكه او را مخالف بودند سنگ خارهء ايشان را آب داد و موسى به درجهء نبّى ما مصطفى ، صلّى اللّه عليه و آله ، نبود . چون من متابع محمّد مصطفى باشم عجب نباشد اگر سنگ مرا شير و عسل دهد . گفتم : اى شيخ مرا پندى ده . گفت اى پس دل را محلّ آز و حرص مكن و معده را موضع حرام مساز كه هلاك در اين دو چيز است و نجات در حفظ اين دو چيز .