قاضى احمد تتوى / آصف خان قزوينى
1164
تاريخ الفي ( فارسى )
امراى خود را جمع نموده از ايشان پرسيد : شما كه را لايق مىدانيد كه او را به جنگ خزريان بايد فرستاد ؟ همه گفتند : اين كار غير از دست سعيد بن عمرو حرشى از دست كسى ديگر برنمىآيد ؛ ديگر امير المؤمنين حاكم است . * * * [ فوت كثير عزة ] و در اين سال كثير عزّة « 1 » فوت شد . كثير از جمله شعراى فصيح عرب است و بنابر آنكه نسبت به عزّه بنت جميل تعشّق داشت و در آن باب اشعار آبدار در سلك نظم مىكشيد به كثير عزّه اشتهار يافت . كثير عزّه به اتّفاق مورّخين ، شيعه امامى المذهب بود و اعتقاد به آن داشت كه بعد از موت باز در دنيا مراجعت خواهد نمود ، چنانچه يافعى در تاريخ مرآة الجنان آورده كه : كثير عزّه كان شديد التّعصّب لآل ابى طالب و يؤمن بالرّجعة . يعنى : در باب محبّت آل ابى طالب سخت تعصب داشت و باوجود اين عمّال بنى اميّه او را رعايت مىكردند ؛ چرا كه او در زمان خود در جودت طبع و ملاحت شعر نظير و عديل نداشت . * * * [ فوت عكرمه ] و هم در اين سال عكرمه ، كه غلام عبد الله عباس بود و در سلك علماى كبار انتظام داشت ، علم عزيمت به صوب آخرت برافراشت . عكرمه در علم حديث و فقه مهارت تمام داشت . در مقصد اقصى مذكور است كه عكرمه در اصل از كابل بود . ابو رجاء عطاردى ، كه از جملهء تابعين است و مدّت عمر او به صد و بيست سال رسيده بود ، نيز در اين سال وفات يافت .
--> ( 1 ) . هر سه نسخه : كثير بن عزّه . براى مطالعهء شرح حال اين شاعر - عقد الفريد ، ج 2 ، ص 88 ؛ الشعر و الشعرا ، ص 413 ؛ اغانى ، ج 9 ، ص 1 - 37 .