ذكر وقايع سال شصتم از رحلت خير البشر در تاريخ يافعى مسطور است كه در اين سال روميان بر مسلمانان غلبه كردند . و اين اوّل ضعفى بود كه در اسلام ظاهر شد . سبب آنكه دو خليفه در يك زمان به هم رسيده با يكديگر نزاع مىكردند و عبد الملك به واسطهء خوفى كه از غلبهء روم داشت با ايشان صلح كرده كه هر هفته مبلغى به ايشان مىداده باشد . و به روايت يافعى قتل عمرو بن سعيد از جملهء وقايع اين سال بود . و در اين سال عاصم پسر امير المؤمنين عمر بن خطاب وفات يافت . و ملك سكسك نيز در اين سال از اين عالم فانى به عالم باقى رحلت نمود . و عبد بن سيرية السلمّى كه سيصد سال عمر داشت نيز در اين سال به جوار رحمت ايزدى غنود . آورده‌اند [ 136 ب ] كه روزى عبد بن سرية السلمّى نزد معاويه آمد و از وى پرسيد : چه مىگويى در حقّ طلا و نقره ؟ گفت : دو سنگ‌اند . اگر ايشان را حبس مىكنى نفع نمىرسانند و اگر نفقه مىكنى نفع مىرسانند .