ذكر وقايع سال چهل و هفتم از رحلت خير البشر در اين سال عبد اللّه بن قيس به غزوهء ارض روم رفت و [ معاويه ] مروان بن حكم را در اين سال از مدينه عزل كرد و امارت آن بلدهء طيّبه را به عتبة بن ابى سفيان مفوّض نمود . در تاريخ يافعى آورده كه در اين سال سعيد بن عثمان را از ايالت خراسان عزل نموده باز به عبيد اللّه بن زياد ارزانى داشت . و در اين سال از اصحاب رسول ، صلّى اللّه عليه و آله ، عبد اللّه بن قدامة السعدى وفات يافت . و نزد بعضى از مورّخين وفات امّ المؤمنين امّ سلمه « 1 » نيز از جملهء وقايع اين سال است . امّا مشهور آن است كه وفات امّ سلمه ، رضىّ اللّه عنها ، بعد از قتل امام حسين ، عليه السّلام ، بود . امّ المؤمنين عايشه ، رضىّ اللّه عنها ، نيز در اين سال از اين عالم فانى به عالم جاودانى توجّه نمود ، و بعضى وفات ايشان را از جملهء وقايع سال چهل و هشتم دانستند « 2 » ؛ و العلم عند اللّه . ابو هريره دوسى نيز در اين سال وفات يافت ، و بعضى وفات او را در سال چهل و هشتم و بعضى چهل و نهم نيز گفته‌اند . « 3 » يافعى در تاريخ خود آورده كه ابو هريره در ايّام محاربهء صفّين نماز در پى امير المؤمنين على ، عليه السّلام ، مىكرد و طعام با معاويه مىخورد و وقت جنگ ترك قتال نموده از دور تماشا مىكرد . چون از او پرسيدند كه چرا چنين مىكنى ؟ گفت : الصّلوة خلف علّى اتمّ ، و الطعام عند معاوية ادسم ، و عند الحرب على الجبل اسلم . يعنى : نماز در پى امير المؤمنين على تمامتر است و طعام معاويه چرب‌تر است و وقت جنگ بر كوه بودن اسلم است .

--> ( 1 ) . نامش هند و دختر ابو اميه مخزومى است . وى نخست همسر ابو سلمه عبد اللّه بن عبد الاسد مخزومى بود ؛ - طبقات ، ج 2 ، ص 86 و ج 3 ، ص 96 . ( 2 ) . نهاية الأرب ، ج 7 ، ص 121 . ( 3 ) . درگذشت عبد اللّه بن عامر و جبير بن مطعم بن نوفل قرشى نيز در اين سال بوده است .