فاطمهء زهرا و امام حسن و امام حسين ، صلوات اللّه و سلامه عليه ، از حجره بيرون آمد و متوجّه مقام مباهله شد . از عايشه منقول است كه در روز مباهله رسول ، صلّى اللّه عليه و آله ، عباى سياهى پوشيده بود . چون علّى بن ابى طالب آمد او را در آن عبا جاى داد . بعد از آن فاطمهء زهرا آمد . ايشان را نيز داخل گردانيد و همچنين حسنين را . بعد از آن آيهء كريمهء إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً « 1 » تلاوت فرمود ؛ يعنى : نمىخواهد حقّ سبحانه و تعالى جز آنكه زايل كند از شما اى اهل بيت محمّد آنچه رجس و باطل است و پاك گرداند شما را پاك كردنى . در اين اثنا رؤساى نصارى پيدا شدند . چون چشم ايشان بر آن پنج تن افتاد پرسيدند : ايشان چه كسانىاند كه با محمّد مىآيند ؟ گفتند : اين جوان پسر عمّ و داماد و دوست‌ترين خلق است به سوى او ، يعنى علىّ بن ابى طالب ، و اين دو كودك پسران دختر اويند ، [ و ] فاطمهء زهرا مادر اين دو شاهزاده كه گرامىترين خلايق‌اند پيش او . و آن سرور با ايشان فرمود : چون من دعا كنم شما آمين گوييد . پس اسقف گفت : به خدايى كه جان من در قبضهء قدرت اوست كه اگر از ايزد تعالى در خواهند كه كوه را از زمين بركند بركنده شود . با او مباهله مكنيد كه با اهل بيت خود آمده بنا بر وثوق و اعتمادى كه به پروردگار خود دارد . اگر با او مباهله كنيد زمان بر شما متغيّر شود و در همهء روى زمين يك نصرانى باقى نماند . و اگر نه ملاحظهء جانب قيصر بودى من مسلمان مىشدم ، و ليكن با او مصالحه كنيد بر آنچه مصلحت باشد . چون نصارى سخن ابو الحارث را به شرح مذكور شنيدند گفتند : يا ابا القاسم ما با تو مباهله نمىكنيم ، و ليكن مصالحه مىكنيم . آن حضرت به صلح راضى شده مهم بر آن موجب قرار يافت كه نجرانيان هرسال دو هزار حلّه تسليم نمايند كه قيمت هر حلّه درمى باشد ، هزار در ماه صفر و هزار در ماه رجب . بر ارباب انصاف پوشيده نماند كه اين آيه قوىترين دليل است بر ثبوت امامت مر علىّ بن ابى طالب را ؛ چرا كه خداى تعالى در اين آيه امير المؤمنين را نفس رسول خود گردانيده و يگانگى اين دو ذات در خارج محال است . پس مراد مساوات باشد در جميع صفات و كمالات سواى صفت نبوّت ، چنانچه از صريح حديث نبوى كه : أنت منّى بمنزلة هرون من موسى ، إلّا أنّه لا نبىّ بعدى مفهوم مىشود . و چون پيغمبر را ، صلّى اللّه عليه و آله ، ولايت عامّه ثابت است پس همچنين مساوى او را نيز ولايت عامهء خلايق ثابت باشد بىمزاحم و انكار و انكار اين عين مكابره است . ايضا اگر غير اين اهل بيت كسى ديگر برابر ايشان يا افضل از ايشان مىبود هر

--> ( 1 ) . احزاب ، 33 . در خصوص كسب اطّلاع بيشتر از اين آيهء مباركه ؛ - سنن ترمذى ، به شرح نووى ، ج 15 ، ص 194 .