ذكر وقايع سال بيست و نهم از رحلت خير البشر كه سال سى و نهم از هجرت آن سرور است جمهور ارباب اخبار چنين اخبار نموده‌اند كه چون معاوية بن ابى سفيان تسخير مصر نمود آتش طغيان او اشتعال يافت و نعمان بن بشير را با دو هزار سوار به عين التمر فرستاد و از اصحاب شاه ولايت مالك بن كعب با هزار سوار در آن موضع بود ، امّا چون قبل از توجّه نعمان بن بشير حضرت امير مالك بن كعب را به جانب كوفه طلب نموده بود اكثر مردم به رخصت او پيشتر به جانب كوفه رفته بودند و با او پانصد كس بيش نمانده بود . و چون خبر رفتن نعمان بن بشير بر سر مالك بن كعب به سمع اشرف امير نجف رسيد هرچند اهل كوفه را به اعانت او امر مىفرمود اجابت نمىكردند . و چون مالك از مدد نااميد شد ناچار اصحاب خود را فرمود كه پشت بر ديوارهاى قوى [ 76 ب ] دادند و به جنگ آن قوم بايستادند و در باب آن محاربه داد مبالغه و مردانگى به تقديم رسانيدند ، چنان كه اهل شام گمان بردند كه ايشان را از علىّ بن ابى طالب مددى رسيده . آخر الامر اهل شام شكست خورده روى به گريز نهادند . مالك در پى ايشان رفته جمعى كثير از آن جماعت به قتل رسانيد ، و بقيّهء ايشان به سوى شام بازگشتند . و در تاريخ ابن اعثم كوفى آورده كه در اين سال معاويه سفيان بن عوف را با لشكرى انبوه فرستاد كه : برويد و ديههاى عراق را غارت نماييد و هركس را از متابعان علىّ بن ابى طالب بيابيد به قتل رسانيد . سفيان بر وفق اشارهء معاويه به جانب عراق روان شد تا به شهر هيت « 1 » رسيد . كميل بن زياد كه از خواص اصحاب امير المؤمنين است والى آن ديار بود . چون آمدن

--> ( 1 ) . هيت : شهرى است در استان دليم كنونى ، از استانهاى عراق ، كه بر ساحل فرات قرار گرفته است .