مفارقت چنين كردن وسيلتى و قربتى عظيم باشد به حضرت باريتعالى ، جلّ جلاله . و امّا آنچه در باب عامل خود نوشته‌اى كه بر او ظلم كرديد ؛ بدان كه ما بر عامل تو ظلم نكرده‌ايم بلكه ظلم او را از خويشتن دفع كرده‌ايم . مىبايد كه تو خويشتن را از ظلم و عدوان نهى كنى تا ما تو را مطيع باشيم و فرمان بريم و در راه حقّ تو را يارى كنيم . و آنچه نوشته‌اى كه در آنچه با عامل من كرديد بر خويشتن ظلم كرده‌ايد ؛ اين ظنّى است كه موجب هلاك تو خواهد بود كه تو عدل را جور و طلب انصاف را ظلم مىدانى . ما به حمد اللّه بر راه راستيم و در آن شكّى نداريم و تبديل و تغيير اين نخواهيم كرد و هركسى كه به ما اقتدا كند بر راه راست باشد و سعادت هدايت يابد و از جمله مردان باشد كه ظالمان را يارى نكند و در اقامت سنن و فرايض مداهنه ننمايد . و آنچه فرموده بودى كه توبه كنيد و به راه راست برگرديد ؛ مراجعت ما به طاعت تو ضلالت است و ما را از راه تقوى دور مىدارد . و امّا آنچه نوشته بودى كه مرادى كه داريد و هركسى كه به امارت مىخواهيد خبر دهيد تا مقصود شما برآرم و آن‌كس كه به امارت او راضى باشيد بر شما امير گردانم ؛ اوّل خواست ما آن است كه از خداى تعالى آمرزش خواهى و از جرم و گناه خود و تعدّيى كه بر ما كرده‌اى و ما را از خانمان و فرزندان جدا افكنده و امامان ظالم و عاملان فاسق را بر ما مسلّط گردانيده‌اى توبه كنى و به استغفار از اقوال و افعال گذشته بازگردى و اطاعت خدا و رسول خداى تعالى شعار خود سازى تا ما تو را اطاعت و انقياد نماييم ، و الّا در مخالفت و منازعت اصرار خواهيم نمود تا وقتى كه احكم الحاكمين ميان ما و تو حكم كند . اگر تو را اين موافقت افتد و توبه كنى جماعتى را به رسالت نزديك تو فرستيم ، از آن خبر ده و با ايشان بازگوى تا چون نزديك ما بازرسند كيفيّت آن توبه را و انابه را تقرير كنند . چون بر اين جمله مقرّر گردد ابو موسى اشعرى را به شهر ما بفرست تا ميان رعيّت طريق عدل و انصاف مرعى دارد و شرايع اسلام را اقامت نمايد و حذيفة بن اليمان را از جهت تحصيل مال خراج و حقوق بيت المال نصب فرماى كه تا مالى كه موجّه شده باشد به رفق و مجاملت از رعيّت بستاند . سعيد بن العاص و وليد بن عقبه و امثال ايشان را از اقربا و اهل بيت خويشتن كه طريق ظلم و جور مىسپرند و بر رعيّت حيف و ستم روا مىدارند و گرد هواى نفس و مناهى شرع مىگردند ، در خدمت خويشتن نگاهدار كه ما امارت ايشان را خواهان نيستيم . اگر بر اين جمله به امضا رسانى ، ما ترا مطيع و فرمانبرداريم ، و الّا از خداى بترس و در اين ولايت و خلافت كه دارى قاعدهء محدث منه و كار امّت محمّد ، صلّى اللّه عليه و آله ، را بر جادهء راستى و صيانت و منهاج تقوى و ديانت گذار و يقين شناس كه فرداى قيامت هركس بر اعما خود از خير و شر و نفع و ضرر مثاب و معاقب خواهد بود و جزاء هركس به او خواهند نمود ،