نقد مضروب كه در شهر بود در پاى مركوب او ريختند . ) پس ملك ارسلان بر عادت معهود و طريقت مألوف [ سمع و بصر را بمغازلت غوانى ] و استماع اغانى ( و تشرّب شراب ارغوانى ، ) مشغول كرد « 1 » و طرمطى با آن انخذال كه او را در حومهء التقا افتاده بود ؛ عنان رعونت فرو نميگرفت و ديو وسوسهء رفيع ، او را بر قاعده ، مغرور ميداشت و ( اوزار ) وزارت درين سال از ناصح الدين [ ا ] بو البركات برگرفتند و ناصر الدين افزون را در آن افكندند . پس رفيع از تفويض وزارت بوى « 2 » پشيمان شد [ و شعار انديشه را مستشعر ؛ ] چه ناصر الدين مردى محتشم بود از خاندان آل كسرى وزير ابن ( ال ) وزير ( ابن الوزير . و ناپاك رفيع ) و امثال رفيع « 3 » را وزنى ننهادى . [ پس ] تقرير طرمطى كرد كه اين منصب از نصاب استحقاق بيرون مىبايد آورد و ناصر الدين را در زندان عزل مؤبّد و مخلد كرد بدانكه عصابهء تكحيل بر جبين مردمك چشم او بندند و چشمهء بصر او را بذرور آهك « 4 » بينبارند . ( و ) بر مقتضاى اشارت او آن صدر بزرگوار را كه زبدهء خاندان مجد و شرف بود و خلاصهء دودمان جود و كرم ميل كشيدند و خانهء وى « 5 » بر وى زندان گردانيد « 6 » . و بهرامشاه ( از مصاف راين ) شكسته و خسته با قومى برهنه ، باز بم شد و تجديد اهبت پادشاهى و ترتيب اسباب جهان‌دارى از سر گرفت و [ در ] سنه « 7 » اثنى و ستين ، بر التهاب زبانهء خلاف ميان پادشاهان و گريز طبقات حشم از جانبين به آخر رسيد . و ملك ارسلان بر قاعده ، بجيرفت شد و ( در مفتتح ) سنهء ثلاث و ستين « 8 » [ درآمد و ] باز بردسير آمد و طرمطى باستظهار تغافل پادشاه بر جريمهء تطاول اصرار مينمود و از وخامت تبعيت « 9 » لجاج غافل ميبود تا از مادر ، الليل حبلى ، فرزند تقديرى و نتيجهء قضائى در وجود آمد كه بدست دمار ، فرش عناد طرمطى را طى كرد . ( گفتار در ذكر ) رفتن اتابك محمد به خدمت ملك بهرامشاه به ( دار الملك ) بم ( و آوردن او بدار الملك بردسير . ) در ماه خرداد سنهء « 10 » ثلاث و ستين بر قاعدهء معهود گلهء ستوران خاص‌ّوعامّ به ( علف‌خوار و ) مرغزار مشيز ميفرستادند و امير علاء الدين ابو بكر برادر اتابك

--> ( 1 ) شد . - ( 2 ) بناصر الدين . - ( 3 ) او . - ( 4 ) آهنگ . - ( 5 ) او . - ( 6 ) كرد . - ( 7 ) و سنهء 562 خراجى موافق 569 هجرى . - ( 8 ) سنهء 563 . - ( 9 ) مغبت . - ( 10 ) سنه 563 خراجى .