بنفس خويش ، به حضرت عراق روم و لشكرى بمال بخرم و بياورم . دو ماهى ( برين نسق ) حق مجالست و مؤآنست گزارد [ ند ؛ ] پس ، بر خيال و توّهم غدر غلامان و هواى لشكر كرمان در صميم تموز ( و طغيان حرارت تابستان ، ) ملك ارسلان با اتابك و لشكر يزد بسرحدّ كرمان آمد [ و چون خبر اين حركت ببردسير رسيد ؛ ] ولايت كرمان با سرحدّها « 1 » در حكم ( و ) فرمان بهرامشاه و اتابك آمده بود و جملهء اصحاب اطراف و امراء نواحى مملكت به خدمت ( درگاه ) بارگاه پيوسته و اكناف كرمان را آئين استقامت بسته و صحن بساتين مملكت ، به رياحين راحت و سكون آراسته ( و سرو چمن سلطنت را بدستيارى چمن پيراى عدالت پيراسته ) و رعيت ايمن و خوشدل و اسعار برقرار و ( انواع نعم و الوان غلات و ثمار ، متجاوز حدّ شمار و ) طبقات لشكر از ترك [ و تاجيك ] و ديلم ، مجتمع و ملك بهرامشاه از پوست ( غضب و ) قتل شنيع و خشم سريع ، بيرون آمده ( و بتدارك سوابق نقمات و تلافى مافات اشتغال فرموده . چون خبر حركت لشكر يزد ببردسير رسيد ، ملك بهرامشاه ) از دار الملك بردسير با لشكرى جرّار ( و حشمى بسيار بعزم كارزار ، ) روى بسرحدّ آورد . چون مسافت ما بين ( فئتين ) متقارب شد و متوقع ملك ارسلان بتحقيق « 2 » نه‌پيوست ، عنان باز جانب يزد گردانيد و [ ملك ] بهرامشاه باز ( دار الملك ) بردسير « 3 » آمد . ( گفتار در ذكر ارتحال و انتقال ملك نيكوخصال ملك بهرامشاه از دار ملال . ) ( چون ) مدت يكسال و نيم در كرمان كار ملك بحسن ايالت مضبوط بود « 4 » ( و فرش و مهاد امن و امان و فراغ مبسوط ، ) وزير ملك بهرامشاه ظهير الدين افزون ، [ كه ] مستوفى ديوان بم بود و خازن او شهاب الدين ( كيا ) محمد بن الفرح « 5 » ديلمى كه حاتم ، نقش خاتم جود او نتوانستى خواند و معن بن زائده معنى كرم او درنيافتى ( شعر ) ( فتى كملت اخلاقه غير انه * جواد فما يبقى من المال باقيا ) ( و بحلاوت اخلاق آن بزرگان ، مرارت حنظل حوادث ، از حلقها ميشد و دهنها بشكرشكر ايشان شيرين ) و ملك بهرامشاه ( بصيقل عدالت و رأفت ، ) زنگ بغض رعيت از آئينه ضمير ميزد [ ود ] و رعيت حلقهء بندگى او در گوش هوش ميكشيدند

--> ( 1 ) باسرها . - ( 2 ) بوقوع . - ( 3 ) گواشير . - ( 4 ) بحسن سلطنت ملك بهرامشاه ملك كرمان محفوظ و مظبوط . - ( 5 ) المفرح .