ز آن طره كه با رخش بتاب افتادست * در گردن خورشيد طناب افتادست گفتم ز چه‌رو پرشكنست اعضايش * گفتا كه ز بام آفتاب افتادست * هر صبح كه درهاى فلك باز كنند * مردم قانون جست‌وجو ساز كنند قوال فلك بدست گيرد دف مهر * دنياطلبان پا زدن آغاز كنند * كس نشأه نديد تا مى ناب نخورد * گوهر نگرفت رشته تا تاب نخورد از سفله مدار چشم راحت بيدل * كز چشمهء آيينه كسى آب نخورد * دى آينه‌يى فتاده ديدم برهى * در گرد كلف شكسته سامان مهى از پردهء رنگش اين نوا مىباليد * كاى خودبينان بجانب ما نگهى ! 118 - مخلص كاشانى « 1 » ميرزا محمد متخلص بمخلص و معروف به « مخلصاى كاشى » از شاعران نيمهء نخستين از سدهء دوازدهم هجريست . در دوران پادشاهى شاه سلطان

--> ( 1 ) - دربارهء او بنگريد به : * تذكرهء حزين ، چاپ دوم ، تهران 1334 ، ص 77 - 78 . * سرو آزاد ، ص 125 - 126 . * نتايج الافكار ، ص 651 - 657 . * رياض الشعراء واله داغستانى ، خطى . * صحف ابراهيم ، خطى و تذكره‌هاى ديگر مانند مرآت آفتاب‌نما و نغمهء عندليب . * فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى در كتابخانهء موزهء بريتانيا ، ج 2 ، ص 708 - 709 .