كند چو تيغ سرافراز او هوادارى * بنيم قطرهء خون عمر جاودان گيرم چو هست قوت بازوى طبع و تيغ زبان * قدم به پيش نهم عرصهء جهان گيرم بپيش گفتهء روح الامين شوم چون گوش * هزار نكتهء نايابش از بيان گيرم 73 - فصيحى هروى « 1 » ميرزا فصيح الدين فصيحى انصارى هروى پسر ابو المكارم پسر مولانا ميرجان ، از شاعران مشهور سدهء يازدهم و در قصيده و غزل در شمار استادان مقدم عهد خويش بوده است . اسكندر بيك منشى در تاريخ عالم‌آراى عباسى نوشته است كه وى از اشراف و اعيان هرات بود و نسبش بخواجه ابو اسمعيل عبد الله انصارى ( م 481 ) « 2 » مىرسيد و اين نكته در بعضى از تذكره‌ها تكرار

--> ( 1 ) - دربارهء او بنگريد به : * تذكرهء ميخانه ، تهران ، ص 571 - 580 . * آتشكده ، تهران ، ص 770 - 772 . * سرو آزاد ، ص 50 - 51 . * عرفات العاشقين ، خطى . * تذكرهء نصرآبادى ، ص 247 - 249 و ص 270 . * نتايج الافكار ، ص 539 - 540 . * روز روشن ، تهران . ص 628 - 630 . * عالم‌آراى عباسى ، ص 988 - 989 . * تذكرهء غنى ، ص 101 . * تذكرهء سرخوش ، ص 85 - 86 . * هفت آسمان ، ص 154 و جز آنها . ( 2 ) - دربارهء او بنگريد به همين كتاب ، ج 2 ، چاپ ششم ، انتشارات ابن سينا ، تهران 1347 ، ص 911 - 915 .