* انديشه كه لبريز و پريشان آيد * چون نشأة جام گهرافشان آيد چون باده تراود ز سبوى وحدت * هر معنى صافى كه ز وجدان آيد * عمرى بره فتنه غنودن بايد * فارغ ز غم بود و نبودن بايد وآنگه بخم چنبر چوگان قضا * پنهان شدن و گوى ربودن بايد * خواهى كه حيات جاودانى يا بى * از دست قضا خط امانى يا بى در نقطهء گرداب حقيقت گم شو * تا گوهر اسرار معانى يا بى 69 - شاپور تهرانى « 1 » آقا شاپور تهرانى پسر خواجه خواجگى از شاعران استاد سدهء يازدهم

--> ( 1 ) - دربارهء او بنگريد به : * هفت اقليم ، تهران ، ج 3 ، ص 73 - 78 . * تذكرهء نصرآبادى ، تهران 1317 ، ص 237 - 238 . * تذكرهء ميخانه ، تهران 1340 ، ص 535 - 544 . * نتايج الافكار ، بمبئى 1336 ، ص 375 - 383 . * آتشكده ، تهران بتصحيح آقاى دكتر سادات ناصرى ، ص 1082 - 1087 . * مجمع الفصحاء ، ج 2 ، ص 23 . * رياض الشعراء ، خطى . * تذكرهء غنى ، عليگر 1916 ميلادى ، ص 69 . * سرو آزاد ، ص 51 - 53 . * عرفات العاشقين ، خطى . * ترجمهء مجمع الخواص صادقى كتابدار ، تبريز 1327 ، ص 201 - 203 . -