از مجموع شاعران يادشده معدودى تالى استادان سده‌هاى هشتم و نهمند و بعضى اگرچه گويندگانى متوسطند اما نمىتوان اثرهايشان را ناديده گرفت زيرا در حكم دانه‌هاى زنجير تحول زبان و فكر در عهد خودند و نبايد ناشناخته بمانند ، و اگر دايرهء تحقيق را محدود به همين دو دستهء اخير كنيم باز هم بايد بترجمهء حال و ذكر اثرهاى گروهى بزرگ بپردازيم ، ولى من از ميان آنان درين جلد بذكر عدهء معينى كه ديوان بيشترشان را ديده و خوانده‌ام ، بسنده مىكنم و بعضى را بتفصيل و برخى را باختصار معرفى مىنمايم و مىكوشم تا از هريك مقدار كافى شعر بياورم تا خواننده را در شناخت شيوهء سخنورى آنان ياورى كند . در ترجمهء حال و ذكر اثرهاى شاعران معروف عصرى كه مورد مطالعه است ، چنان كه از آغاز شيوهء كارم بود ، به قدر وسع و گنجايش اين كتاب ، بشناساندن اسلوب بيان آنان نيز اشاره شده است ولى بحث كلى دربارهء شعر كه در بهرهء دوم از همين فصل داشته‌ام درين راه بيشتر محل استفاده است زيرا شباهت كار و گفتار بسيارى از گويندگان عهد به يكديگر ما را غالبا از بحث مجدد درين باب بىنياز مىكند و گرنه كار بتكرارهاى ملال‌انگيز خواهد كشيد . از شاعران آغاز عهد صفوى چند تن را در جلد پيشين ياد كرده‌ام و درينجا دنبالهء كار را از همان عهد كه طبعا پيوسته بپايان دورهء تيموريان و بايندريانست ، آغاز مىكنم : 1 - لسانى شيرازى « 1 » وجيه الدين عبد الله لسانى پسر محمد مشك‌فروش شيرازى از شاعران

--> ( 1 ) - دربارهء او بنگريد به : -