اثر بسيار مهم او كتاب « سير الاولياء فى محبة الحق جلّ و علا » در شرح احوال مشايخ چشت ، مخصوصا خواجه قطب الدين بختيار كاكى و فريد الدين شكر گنج و نظام الدين اولياء و ياران و خلفاء آنانست و در ضمن حاوى اطلاعات سودمندى دربارهء بعضى از رجال ادب مانند امير خسرو و امير حسن دهلوى و ضياء برنى و امثال آنان و متضمن نكات مفيد در مطالب تاريخى است و در باب ششم تا دهم اين كتاب مطالب مشروحى دربارهء مبانى اعتقادات صوفيه آمده است . سير الاولياء بنثر روان و عبارات درست و منسجم نگارش يافته و نويسنده اشعار بسيارى بمناسبت در ضمن عبارات خود نقل كرده و از آن جمله ابيات و رباعيها و قطعاتى از خود آورده است . اين كتاب يك بار بسال 1302 هجرى قمرى در دهلى بطبع رسيد . * * * پارسىنويسان قرن هفتم و هشتم ، اعمّ از ادبا و علما و متصوّفه و مورّخان همچنانكه در آغاز اين « بهرهء پنجم » گفته‌ام ، بسيارند و تا آنجا كه ميسّر بود نام گروهى از آنان را با آثارشان در صحايف گذشته آورده‌ام و بااين‌حال عدهء زياد ديگر مانده‌اند كه اشارهء اجمالى بنام بعض آنان دور از فايده نيست و از آن گروهند : 61 - طاهر بن محمد خانقاهى ( شيخ الاسلام ابو نصر . . . مغربى سرخسى ) از عرفاى اواخر قرن ششم و اوايل قرن هفتم ، مؤلف كتابى بنثر شيواى فارسى بنام « گزيده » و كتابهاى « خلاصة السلوك » و « تحفه » ، كه همه در تصوف و عرفان نوشته شده است . 62 - صدر الدين قونيوى ( محمد بن اسحق م . 673 ) كه پيش‌ازين نام او را آورده‌ايم « 1 »

--> ( 1 ) - رجوع شود به همين كتاب و همين مجلد ص 169