دور از لب و دندان شما سعد بهائى * چون ماهى بىآب شب و روز طپانست آن شهرهء آفاق مگر گشت خرامان * در شهر نگويند چه فرياد و فغانست ؟ * * نبات مصر ندارد حلاوت لب تو * نباشد آب معلّق بلطف غَبْغَبِ تو سفر چگونه كند مرد عاقل از بيتت * چو هست ماه تو دايم قرينِ عقرب تو چو عيد و قدر بگويند زير گل باشد * مرادشان رخ چون روز و زلف چون شب تو مدام تشنه به خون پياله خواهم بود * ز رشك آنكه دمى لب نهاد بر لب تو امير حسن ، اسيران عشق را درياب * گران بضاعت ازين بيش نيست مكسب تو چه موجبست كه يك وعده را وفا نكنى * مگر كه نيست روا خود وفا بمذهب تو جز آنكه سوزىوسازى چه چاره ، سعد بها ، * چو احتراق بود اقتضاى كوكب تو 72 - بهاء الدين ساوجى از شاعران قرن هشتم هجريست كه به خواجه تاج الدين احمد بن محمد بن على عراقى وزير امير مبارز الدين محمد بن مظفّر اختصاص داشت و سالها در خدمت وى بوده است . از ديوان او نسخه‌يى در كتابخانهء مدرسهء عالى سپهسالار موجود است « 1 » . 73 - ابن عماد « ملك الكلام ابن عماد مردى فاضل بوده و اصل او از خراسانست اما در شيراز

--> ( 1 ) - مقدمهء ديوان خواجو ، بقلم آقاى احمد سهيلى ص 60 - 61