بود « 1 » و بعد ازو برادرش زين الدّين على است كه ابن ابى الخير او را « از جملهء افاضل ائمه و كبار مشايخ عصر شمرده و وفات او را در سال 693 نوشته است « 2 » . شيخ الاسلام امين الدّين محمد فرزند همين زين الدّين على بود كه به حق مشهورترين فرد از خاندان مشايخ بليان است . وى از جملهء مشاهير عرفاى عصر خود در فارس بود و عده‌يى از بزرگان عرفان و ادب چون خواجو و حافظ به دو انتما و اقتفا جستند . تربيت امين الدّين زيردست پدر و على الخصوص عمّش شيخ اوحد الدين ( اصيل الدين ) عبد اللّه مذكور ، شيخ صوفيان كازرونيه ، انجام گرفت و باآنكه در سال وفات اوحد الدين عبد اللّه ( يعنى 683 يا 686 ) برادرش زين الدين على در قيد حيات بود ، امين الدين به وصيت عمش بعد از وفات وى بجايش سمت ارشاد آن سلسله يافت . امين الدين بسيرت همهء اهل طريقت كازرونيّه در پيروى از سر سلسلهء مرشديه يعنى « شيخ مرشد ابو اسحق كازرونى » مبالغه داشت چنان كه هر بنايى كه ساخت بنام او بود و در اشعار خود قصائد عربى و فارسى در بيان مناقب شيخ مرشد يعنى همان ابو اسحق كازرونى ترتيب داد و در بعضى از آنها نيز نام « شيخ ابو اسحق » را بتصريح آورد و از آن جمله گفت : حصار امن و امان جان شيخ ابو اسحق * مَلاذِ عالميان جان شيخ ابو اسحق ولىّ حضرت سلطان دين و بحر يقين * فقير شاه نشان جان شيخ ابو اسحق و پيداست كه نبايد از بابت همعصرى امين الدّين با امير شيخ ابو اسحق اينجو چنين پنداشت كه اين شيخ ابو اسحق كه شيخ الاسلام امين الدين قصائدى در ذكر مناقب او پرداخته همان امير عشرت طلب ادب دوست است ، امّا اينكه بلوشه در فهرست نسخ فارسى

--> ( 1 ) - دربارهء او رجوع شود به شيرازنامه ص 140 - 141 ؛ و نفحات الانس جامى چاپ تهران ص 258 - 262 . ( 2 ) - شيرازنامه ص 141 - 142 .