كار همه عمر برون كوب و زور * روى همه سال بخيسار « 1 » و غور كوه روانند و نبرد آزماى * كوه درانند بصنع خداى ده تن ازين قوم نگهبان من * واى بر اين حال پريشان من تاجورا تخت كيانيت هست * دست و دل ملك ستانيت هست شاه وراى تو بگيتى مباد * شاه ندارد چو تو گيتى به ياد قاعدهء دودهء سنجر تويى « 2 » * واسطهء ملك سكندر تويى دودهء سنجر ز تو خواهد نويد * ملك سكندر به تو دارد اميد تاج كيان طرف غلامان تست * چرخ روان بندهء فرمان تست راى تو سرمايهء شمس و قمر * تيغ تو پيرايهء فتح و ظفر شمس و قمر راى ترا پيشكار * فتح و ظفر تيغ ترا جان سپار به ز تو بر تخت كسى شاه نه * به ز منت هيچ نكوخواه نه از همه غمهاى جهان رسته‌ام * تا به تو و بند تو پيوسته‌ام بنده‌ام آخر بچه بندم كنى * بد نيم آن به كه پسندم كنى بد نبود هرچه پسنديد مرد * هان ز پسنديدهء خود برمگرد مُلْك ستانا مَلِكا خسروا * شير دلا قلعه گشايا گوا از خود و خيسار يكى ياد كن « 3 » * داد كن ، از بهر خدا داد كن يا به ازين در كنف خويش گير * يا ادبى كن كه سر خويش گير يا نظرى كن بكُلَه گوشه‌يى * يا مددى بخش بره توشه‌يى يا چو بزرگان به من اندر نگر * يا چو كريمان ز سرم درگذر

--> ( 1 ) - خيسار نام قلعه‌يى ميان هرات و غور بود ( 2 ) - مورخان و غالب شعراى آل كرت نسب آن خاندان را به سنجر مىرسانيدند ( 3 ) - چنان كه ديده‌ايم ملك فخر الدين بفرمان پدرش مدت هفت سال در قلعهء خيسار مقيد و محبوس بود