توليدات مهم بخش كشاورزى « مهمترين محصول كشاورزى ايران گندم است . ميزان توليد گندم در سال 1348 بالغ بر 000 ، 200 ، 4 تن بوده است . در همين سال ، ميزان توليد جو 000 ، 104 ، 1 تن و توليد برنج برابر يك ميليون تن بوده است . بمناسبت وسعت كشت ديمى ، ميزان بارندگى ساليانه و شرايط اقليمى در حجم توليد گندم بسيار مؤثر است و با توجه به افزايش مصرف كه هم ناشى از ارتقاء سطح زندگى و قوهء خريد است و هم مولود افزايش جمعيت ، در بسيارى از سالهاى اخير توسل به واردات گندم تنها راه جبران كمبود محصول به نسبت مقتضيات مصرف و مبارزه با گرايشهاى صعودى قيمتها بوده است . اجراى طرحهاى مهم سدسازى و آبيارى در شمال ايران ، مخصوصا در گيلان ، ثبات بيشترى در ميزان محصول برنج بوجود آورده اما هنوز قيمتهاى داخلى ، با وجود كيفيت مرغوب انواع برنج ايران ، به نسبت نرخهاى بين المللى ، بالاست و مسلما با افزايش بازده در هكتار و تأكيد بيشتر در بهبود روشهاى كشت و زرع ، مىتوان در اين زمينه ، به پيشرفتهاى سريعى نايل آمد . توليد چغندر قند كشور در سال 1348 ، برابر 000 ، 430 ، 4 تن ، و توليد نيشكر در همين سال بيش از 000 ، 80 تن بوده است . در سال 1348 ، ميزان توليد برگ سبز چاى برابر 000 ، 75 تن بوده است . طبق آمار بانك مركزى ايران ، در سال 1346 ، ارزش كل محصولات زراعى كشور برابر 000 ، 000 ، 239 ، 84 ريال بوده است . براى روشنتر شدن سير تحول توليدات كشاورزى ، تغييرات شاخص آن را از سال 1341 تا 1346 ، باستناد آمار بانك مركزى ايران ، در جدول زير ذكر مىكنيم : معرفى قدرت توليدى بخش كشاورزى ايران ، بدون اشاره‌اى شايسته به اهميت توليدات دامى ، غيرمكفى خواهد بود . در سالهاى 1341 الى 1346 ، توليد محصولات دامى برابر 40 % كل توليدات كشاورزى ايران بود . در سال 1343 بسبب شرايط نامساعد اقليمى ، در ميزان توليد محصولات دامى كاهش پديد آمد ، اما در سالهاى ديگر آهنگ افزايش ساليانه ميزان توليد بطور متوسط برابر 2 / 2 % بوده است .