جهانى ، با سياست كلى آن حضرت كه در نظر داشتند كه اسلام جهانگير شود ، تعارض داشت و حتى ممكن بود كه علاقه به آب و خاك ، اعراب را از جهاد و گسترش سريع اسلام كه هدف اصلى نهضت محمدى بود ، باز دارد . همچنين در مورد مطالب صفحهء 165 بايد توجه داشت كه مظالم نادر ، پس از كور كردن فرزند خود و ناكامى و شكستى كه در داغستان نصيب او شد ، از ارزش دلاوريها و مبارزات شجاعانهء او در راه تجديد استقلال ايران نمىكاهد و تاريخ ، قهرمانى و فداكارى او را در راه نجات ايران از يوغ بيگانگان از ياد نخواهد برد . و در صفحهء 566 كه ضمن تشريح وضع بردگان نوشته شده است كه « . . . عشقبازى با مماليك كه بعضى از فقها به جواز آن فتوى داده‌اند ( رجوع شود به « طبقات الشافعيه » ج 3 ص 18 ) » تذكر اين نكته ضرورى است كه فقط گروهى اندك از فقهاى مكتب سنت و جماعت به جواز آن فتوى داده بودند و فقهاى عالم تشيع مطلقا اين اعمال را گناه كبيره و مرتكب را مستحق اجراى حكم شرع ( يعنى رجم و سنگسار كردن ) مىشمارند . مؤلف