مبارزه عليه آن دولت تجارب فراوان اندوخته بودند . در ائتلافهاى نخستين عليه آشور ، بيشتر بابل و عيلام شركت مىكردند ، ولى در سال 614 ق . م . لشكريان ماد به فرمان « كياك » پس از راه‌پيمايى و مانور درخشان نظامى ، خاك آشور را از كمك خارج محروم ساختند و با سرعت تمام شهر تاريخى آشور را تصرف كردند و ثروتهايى كه آشوريان در نتيجهء قرنها غارت اقوام آسياى غربى گردآورده بودند ، به دست فاتحان افتاد و شهر نينوا كه بزرگترين مركز ظلم و جنايت بود ، در اثر حملهء سخت متحدان ، تسخير گرديد و پس از جنگهاى خيابانى شديد ، دشمنان وارد نينوا شدند . پادشاه آشور خود را به ميان شعله‌هاى آتش كاخ خود ، كه درحال اشتعال بود ، افكند . در كتاب نائوم ( ناحوم ) تصويرى از فجايع هيأت حاكمهء نينوا و عاقبت كار آنها رسم شده است ؛ ازجمله چنين آمده است : واى بر شهر خون كه تمامش از فريب و غارت مملو است و خوى ددى از آن دور نمىشود . . . هم‌اكنون كشته‌ها بسيار و تلهاى جنازه پديد آمده . . . يهوه صبايوت گويد : اكنون برضد تو هستم و دامنت را مىدرم . . . و رسواى جهانت خواهم ساخت . . . قوم خود را ببين ، جز زنان باقى نمانده‌اند ، دروازه‌هاى كشورت به روى دشمنان گشاده شد . . . اى پادشاه آشور شبانانت خفته‌اند و جنگاورانت غنوده‌اند . . . هركه آوازهء مصائب تو را مىشنود دستك مىزند زيرا كسى نيست كه از شر دايم تو ايمن مانده باشد . . . « 116 » در كتاب صفنياى نبى نيز از عاقبت شوم نينوا سخن رفته است : « و او . . . آشور را هلاك خواهد كرد و نينواى را به ويرانى و به زمين خشك مثل بيابان مبدل خواهد كرد . . . اين است شهر فرحناك . . . كه در دل خود مىگفت من هستم و غير از من ديگرى نيست ، چگونه خراب شده ، خوابگاه حيوانات گرديده است . . . » نمونه‌اى از فجايع آشوريان ، قرن نهم ق . م . در كتاب ناحوم نبى در وصف آشور مىنويسد : « تو ( آشور ) تاجرانت را از ستارگان آسمان زيادتر كردى ؛ مثل كرمها تاراج مىكنند و مىبرند ؛ تاجداران تو مانند ملخهايند . . . » در جاى ديگر اين كتاب مىنويسد : « . . . آواز ايلچيانت ديگر مسموع نخواهد شد . . . واى برشهر خونريز كه تمامش از دروغ و قتل مملو است . . . » به عقيدهء محققان و مورخان بزرگ ، جنگ ماديها و متحدان آنها عليه آشوريان يعنى

--> ( 116 ) . همان ، ص 379 به بعد .