بوده است و در نسخهء عكسى مرحوم براون صريحا روى كاف آن ضمه گذاشته شده و حرف دوم يا سوم آن در بالا دو نقطه دارد كتبى نباشد ؟ سابقا در عبارتى كه از كتاب جامع التواريخ حسنى نقل كرديم ديده شد كه مؤلف آن كتاب همين غياث الدين مذكور را « مخدوم اين بندهء كمينه » مىخواند . چون جامع التواريخ حسنى در سال 855 تأليف شده و غياث الدين كتبى در سنهء 805 ( پنجاه سال قبل از تأليف جامع التواريخ ) پس از قريب به سى سال اقامت در آنجا مرده پس تقريبا محال است كه غياث الدين مذكور نسبت به مؤلف جامع - التواريخ حسنى سمت مخدومى داشته باشد . عبارت فوق يعنى « مخدوم اين بندهء كمينه بود » راجع است به محمود كتبى مؤلف تاريخ آل مظفر كه در نسخهء مؤلف جامع التواريخ وجود داشته و از نسخهء عكسى مرحوم براون ساقط بوده است . مؤلف جامع التواريخ حسنى همچنانكه در سراسر تاريخ آل مظفر عين عبارت محمود كتبى را برداشته اين جمله را هم بدون توجه به معنى آن عينا در كتاب خود گنجانده است و نظير اين قبيل نقلها كه مشت سرقت‌كننده را به آسانى باز مىنمايد در كتب تاريخ زياد ديده مىشود . از اينكه محمود كتبى غياث الدين را مخدوم خود مىخواند شايد بتوان حدس زد كه او يعنى غياث الدين عم يا خال يا يكى ديگر از اقرباى محمود بوده كه در ايام طفوليت و جوانى او را تحت سرپرستى خود داشته است . اين نوع تعبير كه كسى عم يا خال خود را مخدوم يا خداوندگار خويش بخواند مكرر در نوشته‌هاى گذشتگان ديده مىشود . بنابراين مقدمات براى نگارنده شبهه‌اى باقى نيست كه مؤلف تاريخ آل مظفر محمود كتبى است نه محمود گيتى و به احتمال بسيار قوى با غياث الدين محمد بن احمد ابرقوهى طبيب نيز نسبت بالنسبه نزديكى داشته است .