عذاب بوذ . از گريبان گرفته از سر تخت افراسياب فرو كشيد غاشيه بر دوش در ركاب ملكشاه دوان ، تا آنجا كه پايهء تختگاه ملكشاه بوذ آورد ، آن ولايت مسخر خوذ [ و ] او را اسير كرد چون بولوالج آمذ از سبب شفاعت تركان خاتون پند و نصيحت داذه باز او را با عزاز و اكرام بولايت خود فرستاذ . اندر سنه ثمان و سبعين [ و اربعمايه ] « 1 » تكش را گرفت بهر دو چشمش ميل كشيد . در قلعهء محبوس كرد . بازگشت اندر جمادى الاخرى سنه تسع و سبعين [ و اربعمايه ] « 2 » عزم شام كرد . بر سر حلب فروذ آمذ حلب را ستد . از آنجا بانطاقيه « 3 » آمد باسلام آورد . باز بشام رفت . روميان غلبه كردند . باز ستدند ، انطاقيه از دست مسلمانان . خبر بسلطان رسيذ باز گرديد در سنه تسعين انطاقيه را باز ستذ از آنجا بعظمت لشكر را بر در قسطنطنيه « 4 » فروذ آورد . روميان هراسان شدند . امان خواستند . [ گ 7 آ ] با هزار بار هزآر زركهن ، خراج به گردن گرفتند . راضى شدند كه پنجاه پاره منبر در آن ديار نهادند . از آنجا باز برى آمذ . از آنجا باز بما وراء النهر عزم كرد در سنه احدى و ثمانين « 5 » و اربعمايه از جيحون گذر كرد . وزير نظام الملك « 6 » مواجب كشتى زياده كرد . ايشان كشتيها را

--> نظام الملك به غايت بد بود . بعد از فوت ملكشاه ، تركان خاتون از خليفه خواست پسرش محمود به سلطنت نشيند ، سرانجام خليفه خطبه بنام محمود فرمود . و چون بركيارق به تخت نشست ، تركان خاتون با لشكرى بزرگ به اصفهان آمد و شهر را حصار گرفت ، بركيارق 500 هزار دينار از تركان خاتون ستد . در سال 487 ه . ق تركان خاتون در اصفهان درگذشت . شبانكاره‌اى ، مجمع الانساب ، ص 106 ، مستوفى ، تاريخ گزيده ، صص 441 - 440 ، راوندى راحة الصدور و آية السرور ، صص 134 - 133 ، 139 ، 142 ، 144 . ( 1 ) . 478 . ( 2 ) . 479 . ( 3 ) . انطاقيه يا انطاكيه در زمان تركها اسم « يلاواچ » را به خود گرفت و در جلگهء بين درياچه اگريدور و آقشهر واقع بود . لسترنج ، جغرافياى تاريخى ، ص 161 . ( 4 ) . اصل : قسطيطنيه . ( 5 ) . اصل : تسعين . ظاهرا اين رقم اشتباه است و رقم اخير صحيح است 481 . ( 6 ) . اصل : نظام ملك ؛ ابو على حسن بن على نظام الملك از دهقانزادگان ولايت بيهق ( سبزوار ) بود ولى در طوس تحصيل كرده و تربيت يافته بود . از اين جهت او را طوسى مىخواندند . وى در سال 455 ه . ق