ابتداء دولت سلجوقيان و بيان اصل و نسل ايشان رحمهم [ اللّه ] روايت چنان كرده‌اند كه جد اعلى سلجوقيان و سلاطين روم ماضى تغمدهم الله بغفرانه مردى بوده است لقمان نام همچنان او مردى بوذه است پردان و متمكن و دين‌دار و مهمان‌پرور و علما دوست و پرهيزكار و متقى و مردى نيكوكار و همواره صحبت او با دانش‌مندان و عزيزان دين بود [ ه ] است و سبب تاهل كردن او آن بوذه است كه روزى اين حديث را از بزرگى شنيده است كه قال النبى عليه السلام « النكاح سنتى فمن رغب عن سنتى فليس منى » يعنى هر كه از نكاح كردن روى بگرداند و زن نستاند ، او از من نيست ، يعنى امت من نيست پس در آن روزها دخترى صالحه از آن مسلمانى به نكاح خود آورده است و در زمان اول رسم چنان بوده است كه با جهاز بهم هفت مصحف مىداده‌اند و در شب زفاف چون لقمان مذكور خواست كه با حلال خود جمع شوذ ، ديذه است كه هفت مصحف با رحل « 1 » در آن زفاف خانه ايستاذه است با حلال خود گفته است كه به خانهء ديگر برويم كه اينجا مصحف است كسانى ديگر [ گ 2 آ ] گفتند كه مصحف را به جاى ديگر ببريم . لقمان گفت صواب اين است كه ما به خانهء ديگر برويم و اين مصحف درين خانهء آراييذه همچنان باشد و كلام مجيد را حرمت داشت و تعظيم كرده به خانهء ديگر رفته آن شب زفاف كرد . پس در آن شب لقمان مذكور محمّد مصطفى را صلوات الرحمن عليه در خواب ديذ كه مىگويذ هنيئا لك يا لقمان چنانك كلام مجيد را عزيز داشتى در دنيا و آخرت تو و فرزندان تو عزيز باشند و كسانى كه گرد رسول عليه [ الاسلام ] بوذند آمين كردند . ديگر از مناقب لقمان مذكور اين بوذه است كه از علماء امت شنيده است كه صواب اين است كه چون يكى با حلال خود جمع شود به حكم « نية المومن خير من عمله » « 2 » مىبايذ كه نيت چنان كند كه مراد از جمع شذن با حلال آن است كه ان شاء الله

--> ( 1 ) . اصل : رجل . ( 2 ) . اصل : نيت المومن .